طبق قانون جدید بازنشستگی تأمین اجتماعی، سن بازنشستگی مردان از ۶۰ به ۶۲ سال افزایش یافته و حداقل سابقه مورد نیاز برای بازنشستگی نیز از ۳۰ به ۳۵ سال تغییر کرده است. این افزایش سابقه برای افرادی که بیش از ۲۸ سال سابقه دارند اعمال نمیشود و کارگران مشاغل سخت و زیانآور نیز از این تغییرات مستثنی هستند. برنامه هفتم توسعه برای این دسته از کارگران تغییر خاصی در نظر نگرفته است.
با این حال، محسن باقری، عضو هیئت رئیسه شورای اسلامی کار استان تهران، از بروز دردسر تازه برای برخی کارگران مشاغل سخت و زیانآور خبر داد و گفت: «تأمین اجتماعی دوباره تفسیر به رأی کرده و حق برخی از کارگران مشاغل سخت و زیانآور را ضایع میکند. الزام افزایش سن و سابقه بازنشستگی مربوط به برنامه هفتم توسعه و مختص مشاغل عادی است و به هیچ وجه مشاغل سخت و زیانآور را دربر نمیگیرد.»
باقری توضیح داد که دو نوع سابقه سخت و زیانآور وجود دارد: «یک مورد مربوط به کارگرانی است که ۲۰ سال توالی کار در مشاغل سخت و زیانآور دارند و دیگری مربوط به کارگران مشاغل سخت است که توالی اشتغال در مشاغل سخت ندارند و مجموع سابقه آنها در مشاغل سخت و عادی با هم در نظر گرفته میشود.» وی افزود: «در این مورد، طبق استفساریه مجلس باید یک سال سابقه کار سخت، یک و نیم برابر محاسبه شود.»
این فعال کارگری ادامه داد: «تأمین اجتماعی میگوید چون توالی سابقه به هم خورده، فرد از قانون مشاغل سخت و زیانآور خارج میشود و باید ۳۲ سال سابقه داشته باشد؛ بنابراین با سی سال سابقه نمیتواند بازنشسته شود. این تفسیر خلاف قانون است.» باقری افزود: «طبق برنامه توسعه هفتم، سابقه خام اگر ۲۸ سال شود، فرد مشمول افزایش سن و سابقه بازنشستگی نخواهد شد، اما تأمین اجتماعی این ارفاق را هم محاسبه نمیکند.»
باقری تصریح کرد: «تأمین اجتماعی در اجرای ماده ۲۹ قانون برنامه هفتم، تفسیر اشتباه انجام میدهد، مانند همانکاری که در بخشنامه ۱۷۷۷ صورت گرفت. سازمان به سوابق سخت و زیانآور کارگران توجه نمیکند و وقتی کارگر برای بررسی مراجعه میکند، از او میخواهند تعهد دهد که سی سال سابقه دارد و دو روز کمتر مستمری دریافت کند. این یکی از مشکلات اصلی کارگران مشاغل سخت و زیانآور است و ما به این رفتار سازمان معترضیم.»
