اکبر علیی، رئیس انجمن صنفی استادکاران ساختمان استان قم، با اشاره به حذف ارز ترجیحی از کالاهای اساسی گفت: «ارز ترجیحی را حذف کردند، قیمت کالاها افزایش پیدا کرد و در ازای آن یک میلیون تومان کالابرگ الکترونیکی تخصیص دادند. این سیاستها در شرایطی که حقوق کارگران بسیار پایینتر از خط فقر است، معیشت آنها را بدتر و سفرهشان را کوچکتر میکند.»
وی ادامه داد: «در این بین کارگران بیثبات کار و کارگران فصلی که حقوق ثابتی ندارند و از بیمه اجتماعی محروماند، بیش از پیش درگیر مشکلات میشوند. کارگران ساختمانی نیز از این وضعیت مستثنی نیستند و این تصمیمات بیحساب و کتاب عملاً آنها را به سمت نابودی سوق میدهد.»
علیی تأکید کرد: «هیچ نشانی از حمایت، رسیدگی و حتی درک واقعیتهای زندگی کارگران دیده نمیشود. کارگری که شبانهروز در شرایط سخت و در معرض انواع آسیبهای جانی کار میکند، امروز زیر فشار تصمیمات اشتباه دولت خرد میشود.»
این فعال کارگری اظهار داشت: «دولت باید بداند با حرف و شعار نمیتوان شکم کارگر را سیر کرد. اگر قرار است ارز ترجیحی حذف شود، باید سیاستهای حمایتی دیگر نیز همزمان اجرا شود. چرا کارگران ساختمانی هنوز محروم از بیمه اجتماعی هستند؟ چرا دستمزد در میانه سال ترمیم نشد؟ در کشوری مانند ترکیه، دستمزدها چندین بار با افزایش تورم تعدیل شده است، اما در ایران امیدی به افزایش دستمزد مطابق سبد حداقل زندگی نیست.»
او ادامه داد: «حرف ما این است که اگر قرار است سیاستی اجرا شود، باید تمام جوانب آن سنجیده شود تا کمترین آسیب به اقشار ضعیف برسد. سیاستهای فعلی نه حمایت است و نه مدیریت؛ بلکه ویران کردن زندگی کارگران فصلی است. سالهاست کارگران فصلی فقط زحمت کشیدهاند و حتی یکبار طعم امنیت شغلی را نچشیدهاند. حالا دولت با رفتارهای غیرمسئولانه، همان اندک امید و روزنه زندگیشان را هم میبندد. کارگران فصلی حق دارند بپرسند چرا باید نتیجه بیتدبیریها را با سفره خالیشان پس بدهند؟ اگر دولت همین مسیر را ادامه دهد، باید مسئولیت تمام آسیبهای اجتماعی و معیشتی آینده را بپذیرد.»
