بعد از شانزده روز اعتصاب، کارگران دست از اعتراض کشیدند تا شرایط بهتری بر شرایط معیشتی آنان حاکم شود. اما حالا با گذشت چند روز از بازگشت، مشخص شده که هیچ اقدامی برای بهبود شرایط صورت نگرفته است. یکی از کارگران میگوید: «ما ریش گرو گذاشتیم تا اعتراض را خاتمه دهیم، اما هنوز هیچکدام از وعدهها عملی نشده است.»
کارگران این معدن، بهعنوان کارگران ثروتمندترین معدن طلای کشور، میگویند که تنها خواستهشان اجرای آییننامه رفاهی کارگران و همسانسازی مزایای مزدیست. این کارگران تاکید دارند که دریافتیشان بهجز حقوق معمولی، هیچیک از مزایای قانونی و رفاهی را شامل نمیشود.
کارگران تحت فشار مشکلات اقتصادی و ترس از بیکاری، اعتراضات خود را ادامه نمیدهند. یکی از کارگران میگوید: «ما محکوم به زندگی زیر خط فقر هستیم و کسی صدای ما را نمیشنود.» به نظر آنان، عدم رسیدگی به مطالباتشان باعث میشود تا روز به روز در شرایط بحرانیتری قرار گیرند.
