طبق مصوبات شورای عالی کار، شرکتهای زیر نظر قانون کار باید به ازای هر سال کار، معادل ۶۰ روز آخرین دستمزد (حداقل عیدی) و ۹۰ روز آخرین دستمزد (حداکثر عیدی) را به عنوان عیدی پرداخت کنند. این میزان هر سال نسبت به حداقل دستمزد کارگران تعیین میشود. فعالان کارگری تأکید دارند که مهلت قانونی پرداخت عیدی، پایان اسفندماه است و منعی برای پرداخت آن همراه با حقوق بهمن ماه وجود ندارد.
برخلاف عیدی که زمان مشخصی در تقویم دارد، سنوات (مزایای پایان خدمت) مرتبط با پایان همکاری است و زمان ثابتی در سال ندارد. این مبلغ باید هنگام قطع همکاری، بازنشستگی یا اتمام قرارداد، به ازای هر سال سابقه کار، معادل یک ماه آخرین حقوق ثابت پرداخت شود.
برخی کارفرمایان به دلیل مدیریت نقدینگی، پرداخت عیدی را به تعویق انداخته و آن را وارد سال جدید میکنند. این اقدام، فلسفه اصلی عیدی (تأمین هزینههای نوروز) را نقض کرده و کارگر را برای تأمین مخارج عید با مشکل مواجه میسازد. عدم پرداخت عیدی در مهلت قانونی و عدم پرداخت سنوات در زمان قطع همکاری، تخلف کارفرمایی محسوب شده و کارگر میتواند با مراجعه به اداره کار، حقوق قانونی خود را مطالبه کند.
