مدار زمین تبدیل به محل زبالههای فضایی شده است و این مسئله، ریسک برخورد ماهوارههای فضایی و اختلال در ارتباطات جهانی را افزایش میدهد. بر اساس کارگروهی که توسط مرکز زبانه فضایی آژانس فضایی اروپا، تشکیل شده است، آژانسهای فضایی و شرکتهای خصوص در این حوزه موظف خواهند شد تا زبالههای ماهوارهای را از مدار خارج کنند.
در گذشته، فضا محیطی ناشنا برای بشریت بود، اما اکنون این فضا نیز همانند زمین، مملو از زباله شده است. این زبالههای فضایی شامل ماهوارههای قدیمی و از کار افتاده، بخشهایی از بدنه موشکها و قطعات فلزی هستند که همگی در مدار زمین در چرخش هستند.
در حال حاضر، حدود ۱۲ هزار ماهواره فعال در اطراف زمین در گردش هستند. انتظار میرود که این ماهوارهها تا سال ۲۰۳۰ میلادی، به ۴۰ هزار عدد برسند و افزایش این ماهوارهها، این فضا را شلوغتر میکند.
افزایش زبالههای فضایی، احتمال تصادفهای فضایی که میتوانند منجر به اثر دومینویی شود را افزایش میدهند و این مسئله میتواند باعث نابودی ماهوارههای فعال و قطعه قطعه شدن آنها در فضا شود. دانشمندان به این پدیده، سندروم کسلر میگویند و تبعات آن برای ارتباطات جهانی منفی است.
آژانس هوایی اروپا برای کاهش این ریسک و پاکسازی مدار زمین تا سال ۲۰۳۰، در مرکز زباله صفر فضایی، چندین هدف اصلی را مشخص کرده است.
جلوگیری از تجمیع زبالههای فضایی جدید
کسب اطمینان از برداشته شدن ماهواره فرسوده از مدار
پیشگیری از انفجار و شکستگی در فضا
بهبود ردیابی اطلاعات برای اطلاع از وضعیت ماهوارهها
همچنین، در آینده میتوان انتظار داشت که ماهوارههای جدید سیستمهای خودتخریبگر داشته باشند و پس از اتمام کار، در فضا به صورت خودکار بسوزند. همچنین، بجای رها کردن ماهواره فرسوده در فضا، ماموریتهای فضایی آینده میتوانند آن را تعمیر، سوخت رسانی و آپگرید کنند و از آنها در فضا استفاده کنند. در کنار این موارد، میتوان از رباتها، تورها و لیزرهایی استفاده کرد که به صورت فعال به حذف این زبالههای فضایی پرداخت.
