نمایشگاه استالین، جایی است که هر سال هزاران گردشگر به سراغ آن میآیند تا خانه کودکی استالین را تماشا کنند، چکمههای مارکدار وی را به چشم خود ببینند و احیانا نوشیدنی مورد علاقهاش را خریداری کنند.
به گزارش گسترش، موزه کنونی را در ۱۹۷۰ میلادی برپا کردند و قیافه امروزی آن تغییر چندانی نکرده است. در داخل ساختمان پله مرمری پهنی به پاگردی میرسد که آراسته به مجسمه نیمتنه و تابلوی رنگ روغنی از استالین است. از هدیه فروشی موزه هم میتوان دیوان اشعار استالین را خرید.
یک نوع نوشیدنی هم میفروشند که برچسب روی بطریاش آراسته به چهره استالین است. زنان جوانی که راهنما هستند و عکسها و اسناد روی دیوارها را به گردشگران خارجی نشان میدهند راجع به زندگی دیکتاتور شوروی سخنسرایی میکنند. داستان با شعرسرایی رمانتیک استالین در کودکی آغاز میشود، ماجراجوییهای انقلابیاش را شرح میدهند و ناگهان به جنگ جهانی دوم پرش میکنند که استالین، فرمانده کل قوا و نابودکننده فاشیسم بود.
در «تالار هدیهها» نیز صدها هدیه دریافتی استالین در هفتادمین سالگرد تولدش به نمایش درآمده است، مثل تابلوی تک چهرهای که از برگ تنباکو درست شده و هدیهای از رومانی است. سپس بازدیدکنندگان به اتاق بیضی شکل تاریکی میرسند که در وسط آن ماسکی از صورت استالین قرار دارد که بلافاصله پس از مرگ وی قالبگیری شده است. گردشگران عکسی میگیرند و فوری دور میشوند. پس از سر زدن به اتاقی که همانند دفتر کار استالین در کرملین بازآفرینی شده است و پالتوی معروف فرمانده کل قوا، چکمهها و چپق وی در آن قرار دارد، گشت وگذار در بیرون از موزه ادامه مییابد و بازدیدکنندگان خانه استالین در دوران کودکی و قطاری را که با آن به اجلاس یالتا رفت، سیاحت میکنند. تنها جایی که به طور مستقیم از جنایات استالین ذکری به میان میآید اتاق کوچکی به نام «اتاق سرکوب» است که ۴ سال پیش به مجموعه موزه افزوده شد.
در این اتاق جزوههای چاپی سادهای از سخنان محرمانه خروشچف و چندین عکس از خانوادههای بومی سرکوب شده به نمایش گذاشتهاند. در بازآرایی موزه قرار است به موضوعاتی چون اشتراکی کردن مزارع، دوران وحشت بزرگ و اشغال گرجستان که شخص استالین پیشقراول آن بود نیز پرداخته شود.