بیشتر انواع ماهی را میتوان در قفس پرورش داد با این حال پرورش بعضی ازآنها در قفس آسانتر و بهصرفهتر است.
گسترشنیوز: این نوع پرورش ماهی در کشور ما هم رونق پیدا کرده است. به عنوان مثال از سال ۱۳۸۹ حاشیه سد کارون به یکی از قطبهای اصلی پرورش ماهی در قفس تبدیل شده است. با توجه به تعداد زیاد سدهای کشور، ترویج هر چه بیشتر این سبک جدید میتواند زمینه شکوفایی و اشتغالزایی هر چه بیشتر صنعت شیلات کشور را فراهم آورد. در ادامه مزایا و معایب این سبک پرورش ماهی را بررسی میکنیم.
پرورش ماهی در قفس تقریبا در همه جای دنیا جا افتاده است. این شکل از پرورش ماهی باعث میشود که یک اجتماع ماهیگر بتوانند از یک محدوده آبی مشترک استفاده کنند و با این حال استخرهای خاص خودشان را داشته باشند. پرورش ماهی در قفس برای بسیاری از افراد جذاب است چون حجم زیادی از ماهی را میتوان در هر قفس پرورش داد و به صورت یکجا برداشت کرد.
ساخت
قفسها را از پلاستیک مشبک یا تورهای سیمی میسازند. ابتدا اسکلت قفس را میسازند و بعد روی آن را با شبکههای ساختهشده از نایلون یا مواد اولیه مشابه میپوشانند. نوع قالبی که استفاده میشود به محل استقرار قفس بستگی دارد. قفسهای منعطف فقط برای آبهای راکد مناسب هستند چون در این نوع آبها احتمال حمله شکارچیان آبزی مثل لاکپشتهای گوشتخوار یا ماهیخوارن بزرگ اندک است.
انتخاب نوع ماهی
بیشتر انواع ماهی را میتوان در قفس پرورش داد با این حال پرورش بعضی ازآنها آسانتر و بهصرفهتر است. برای تصمیمگیری در این مورد باید با متخصصان شیلات یا کارشناسان سازمانهای دولتی که در این خصوص فعالیت میکنند مشورت کرد. از آنها سوال کنید که پرورش کدام ماهی در قفس، موفقیتآمیز است و بیشترین توجیه اقتصادی را دارد.
معایب
جابهجاییهای مکرر باعث اضطراب ماهیها میشود. برای کاستن از میزان اضطراب ماهیها، قفسه ماهیها را باید در فصل بهار نصب کرد. در هر متر مکعب از آب درون قفس میتوان ۵ تا ۸ ماهی را پرورش داد. تراکم بیشتر و کمتر باعث هیجانزدگی و پرخاشگری ماهیهای میشود.
محل استقرار قفس
گونههایی که اکسیژن زیادی مصرف میکنند (مثل قزلآلا و سالومون) را فقط در آبهای مواج (رودخانهها، سواحل دریا و اقیانوس) میتوان پرورش داد. البته آب درون قفس باید اندکی در حرکت باشد چون اگر چنین نباشد تمام فضله ماهیها، در فضای زیر قفس جمع میشود. نیتریت و آمونیاک حاصله، تاثیر بدی روی سلامتی و رشد ماهیها میگذارد. برای جلوگیری از به وجود آمدن این مشکل، قفس حداقل باید دو پا از کف دریاچه، حوضچه یا سد فاصله داشته باشد.
تغذیه
تقریبا تمام فرآیند غذادهی به ماهیهای قفسی توسط پرورشدهنده انجام میشود. غذای استاندارد ماهی همه پروتئینها، ویتامینها، اسیدآمینهها و مواد معدنی که برای رشد و تغذیه ماهیها موردنیاز است را دارد. شناورماندن تکههای غذا باعث میشود حجم ضایعات به شدت کاهش یابد و پرورشدهنده از مقدار غذای مصرفشده توسط ماهیها مطلع باشد.
برداشت
یکی از محاسن پرورش ماهی در قفس آن است که برداشت را بسیار راحت میکند. با استفاده از تور ماهیگیری میتوان همه ماهیها را از آب جدا کرد. اگر اندازه قفس بزرگ باشد ابتدا باید آنها را به گوشهای از قفس هدایت کرد و آنجا به تورشان انداخت.
معایب و مشکلات
در هر قفس تعداد زیادی ماهی نگهداری میشود و این، انتشار و سرایت بیماریها را تشدید میکند. این نوع پرورش ماهی به بررسی و نظارت مداوم نیاز دارد. کاهش مصرف غذا توسط ماهی معمولا به معنای بیمار شدن ماهیها است یا بر کیفیت پایین آب دلالت دارد. دمای آب، جلبک، پلاکتون و نور خورشید و تجریه گیاهان آبزی و افراط در غذادهی، روی اکسیژن موجود در آب تاثیر میگذارند. برای موزون نگهداشتن اکسیژن موجود در آب معمولا به اکسیژندهی مصنوعی نیاز است.
