در آلمان نزدیک به شانزده هزار و چهارصد بنیاد خیریه وجود دارد. این بنیادهای غیردولتی هزینه پروژههای علمی و فرهنگی مختلفی را در آلمان و گاه خارج از این کشور تامین میکنند. با وجود چنین حجم عظیمی از نمایشگاهها طبیعی است که نمایشگاههای خیریه نیز رواج زیادی در این کشور داشته باشند.
به گزارش پایگاه خبری گسرتش، ثروتمند، اغلب بدون فرزند و البته علاقهمند به فعالیتهای اجتماعی؛ اینها خصوصیات مشترک بسیاری از کسانی است که موسسات خیریه را در آلمان بنیانگذاری میکنند. مثل جورج کارگ، صاحب فروشگاههای زنجیرهای «هرتی» که در سال ۱۹۷۲ میلادی بخشی از ثروت خود را وقف بنیاد هرتی کرد. «هرتی» نمایشگاهی در شهر فرانکفورت آلمان است که امروزه پروژهها و برنامههای علمی و اجتماعی مختلفی را با هزینهای معادل ۲۰ تا ۳۰ میلیون یورو در سال پشتیبانی میکند. یکی از پروژههای بزرگ این بنیاد «استارت» نام دارد که هدفاش پشتیبانی از فرزندان خانوادههای مهاجر در آلمان است. بنیاد نمایشگاهی هرتی هزینههایی مثل خرید کتاب و کامپیوتر، و البته مهمتر از آن هزینه برپایی سمینارهایی را پرداخت میکند که اطلاعات عمومی این بچهها را در مورد جامعه آلمان بیشتر میکند.
در میان شهرهای مختلف آلمان، فرانکفورت و هامبورگ بیشترین تعداد نمایشگاههای خیریه را دارند. مثلا در شهر هامبورگ حدود یک هزار بنیاد خیریه وجود دارد که در زمینههایی بسیار متفاوت از یکدیگر فعالیت میکنند و به صورت سالانه معمولا دو یا ۳ بنیاد خیریه نیز با نظارت این نهادها فعال خواهند شد. دانش، موسیقی، تاریخ یا پرستاری از سالمندان و بیماران؛ فعالیتهای بنیادهای نمایشگاههای آلمان حد و مرز مشخصی ندارند. همه جور بنیادی در آلمان پیدا میشود. از آن گذشته کارشناسان امور اجتماعی معتقدند که در ۲۵ سال آینده تعداد بنیادهای خیریه آلمان ۴ برابر شده و به حدود ۶۰ هزار موسسه خواهد رسید. نمایشگاههای خیریه را کسانی پایهگذاری میکنند که مایلند بخشی از جامعه را در ثروت خود سهیم کنند. مثلا هدف نمایشگاه آلفرد توپفر در هامبورگ حمایت از فرهنگ اروپایی است. این نمایشگاه سالانه جایزهای را با نام «کاریوس» به فرهنگسازان اروپایی اهدا میکند. این جایزه در مقاسیه با سایر جوایز اروپایی مبلغ قابلتوجهی است.
آنچه نمایشگاههای خیریه آلمانی انجام میدهد را میتوان در جملهای از نویسنده برجسته آلمانی، اریش کستنر خلاصه کرد. او میگوید: هیچ عملی بهتر از آن نیست، که آن را انجام دهید. یا به قولی: «به عمل کاربرآید به سخندانی نیست.»
