یک استاد اقتصاد دانشگاه تهران درباره نوسانات نرخ ارز گفت:برای اینکه قیمت ارز مشخص شود سهراه بیشتر وجود ندارد نخست اینکه هراندازه تورم در داخل وجود دارد به همان میزان نرخ ارز را بالا برود.
ابراهیم رزاقی در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری گسترش ،اظهارکرد:دوم اینکه نرخ ارز بیشتر از تورم در داخل باشد و راه سوم که از قبل از انقلاب هم وجود داشته این است که نرخ ارز را بهگونهای به بازار عرضه کنیم که برای طبقات پایین جامعه و تولیدکنندگان صرفه اقتصادی داشته باشد حال این سؤال مطرح میشود که کدام راهحل درسته است؟
وی با اشاره به اینکه از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۷ تورم کشور حدود ۳ درصد بوده است و دلار با نرخ ۷ تومان به بازار عرضه میشد، بیان کرد: در این سالها کشور رقم قابلتوجهی صادرات غیرنفتی داشته است.
این کارشناس مسائل اقتصادی افزود: اما از سال ۱۳۴۸ تورم در ایران به وجود آمد و روزبهروز هم افزایش یافت و یکی از دلایل هم این بود که به شکلهای مختلف برخی از افراد کالا به کشور وارد میکردند و تولید داخلی دچار اختلال شد با این شرایط هم باز دلار به قیمت ۷ تومان به فروش میرسید.
رزاقی ادامه داد:کشورهایی مانند چین و ژاپن طرفدار نرخ ارز بالا برای حمایت از تولید بودند و نتیجه این بود که هیچ کشوری با دلار گران نمیتوانست کالای خارجی وارد چین کند و مردم هم عادت کردند جنس خارجی استفاده نکنند و امروز این دو کشور جزو کشورهای صنعتی شده اند. درواقع یکی از ابزارهای صنعتی شدن در نظر گرفتن این موضوع است. درحالیکه تولیدکنندگان داخلی ما ماندهاند که قطعات خود را از خارج تأمین کردهاند.
زراقی خاطرنشان کرد:اختیاردار بازار ارز دولت است و بخش خصوصی نیز بر اساس صادراتی که دارد دلار خود را به دولت نمیفروشد در نتیجه کسی که میخواهد از صادرات سود ببرد این است که با بهدست آوردن دلار کالا میخرد و کالا به ایران وارد میکنند و سود بالایی میبرد.
رزاقی تصریح کرد:کنترل قیمت ارز مانند بیماری است که با خون زنده است، باید تدابیری برای قیمت بیاندیشیم بانکها باید از سوداگری دستبردارند.
