یک کارشناس بانکی گفت: مزیتهای رقابتی درگرو دو عامل میزان منابع طبیعی و منابع فیزیکی سازمان است امروزه کشورهای صنعتی روی ۷ صنعت میکروالکترونیک، بیوفناوری، تراشههای نیمههادی، مخابرات، صنایع هوایی، هوشمند سازی کردن و سختافزار و نرمافزار توافق و همگرایی دارند و اساس تحول این صنایع را ناشی را افزایش مهارتهای انسانی، هوش و فکر میدانند.
حامد حیدری، در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری گسترش ، در پاسخ به این پرسش که امروزه بسیاری از بانکها در حال حرکت به سمت هوشمند سازی هستند، در چنین شرایطی چگونه میتوان نیروی انسانی اینگونه بانکها را ساماندهی کرد: رشد سریع فناوریها حرکت بانکها به سمت هوشمند سازی را ممکن کرده است و مهمترین تأثیری که این فناوریها بر سیستمهای بانکی برجای گذاشته، تغییر مزیتهای رقابتی است و این موضوع عاملی شده تا بانکها بهکارگیری نیروی انسانی ماهر و متخصص را در اولویت کار خود قرار دهند.
این کارشناس بانکی افزود: رشد یکجانبه فناوری بدون در نظر گرفتن اثرات کاهش منابع انسانی در بانکها نهتنها برای آنها راهگشا نخواهد بود بلکه مشکلات بیشتری را برای آنها به وجود خواهد آورد .بسیاری از صاحبنظران علوم سازمانی کوچک بودن سازمان را مفید میدانند اما بنده بر این عقیدهام که اندازه مناسب سازمان موضوع مهمتری است قبل از کاهش نیروی انسانی باید این موضوع را هم در نظر گرفت که بهعنوان نمونه، در یک گاراژ نمیتوان یک هواپیمای غولپیکر بوئینگ ۷۴۷ را تولید کرد. بنابراین شرکتها یا بانکها باید در درجه اول مقیاس مناسبی برای فعالیت داشته باشند.
حیدری معتقد است؛ اگر بانکهای کشور قرار است به سمت هوشمند سازی پیش روند و نیروی انسانی خود را کاهش دهند، نخست باید برنامهریزی جامع و کاملی را در راستای نیروی انسانی تدوین کنند.
وی در پاسخ به این پرسش که برای افزایش بهرهوری نیروی انسانی در بانکها باید چه استراتژی را پیش گرفت، اظهار کرد: با نگاهی به درآمد نیروی کار در ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر مشخص میشود که ارزش حقوق این نیروی کار نسبت به گذشته کاهش چشمگیری یافته است و تا زمانی که سطح مهارتهای شغلی کارکنان ارتقا نیافته این روند کاهش حقوق ادامه داشته است بنابراین بانک و یا سازمان موردنظر برای افزایش بهرهوری کارکنان نخست باید این موضوع را در نظر داشته باشد که سرمایهگذاری برای ارتقا مهارتهای نیروی کار کنار بگذارد.
به گفته حیدری؛ باید با یک نگاه بلندمدت باید زمان بیشتری را برای تربیت افراد با مهارت بالا اختصاص داد و از این طریق به افزایش بهرهوری نیروی انسانی کمک کرد و درواقع با آیندهپژوهی کسبوکار و توجه به وضعیت فعلی به ارتقا بهرهوری سازمان در آینده کمک کرد.
