صبا رضایی / روزنامه نگار
شاید در بسیاری از کشورهای دنیا میراث فرهنگی و آثار باستانی از اهمیت چندانی برخوردار نباشند، اما در کشورهایی که بزرگترین تمدنهای جهان را دارا بودند و قدمت تاریخی بالایی داشتند، میراث فرهنگی یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری و البته بخشی از هویت مردم و جامعه به شمار میروند.حتی در کشورهای توسعهنیافتهای مانند یونان و مصر نیز میراث فرهنگی از اهمیت بسیاری برخوردار بوده و هزینههای کلانی صرف حفاظت، نگهداری، مرمت، پژوهش و کاوش درباره آثار باستانی و میراث ناملموس و ملموس کشور میکنند. ایران با اینکه تمدنی غنی و تاریخی طولانی دارد و از هر دوره تاریخی آثاری به یادگار دارد، اما مسئولان دولتی توجه چندانی نه به حفاظت و مرمت این آثار و نه به پژوهش و تحقیق درباره این آثار نمیکنند. هر سال مدیران و کارشناسان میراث فرهنگی امیدوارند بودجه مورد نیاز برای پژوهشگاه میراث فرهنگی به منظور تحقیق و کاوش در نظر گرفته شود و هر سال بودجه این نهاد ناامیدکننده و اندک است، به طوری که به گفته کارشناسان میراث فرهنگی در ۳ سال گذشته با وجود تورم، میزان بودجه پژوهشگاه میراث فرهنگی تفاوتی نکرده و همچنان این بودجه برای تحقیقات و بررسیهای باستانشناسی ناکافی است. همواره گفته میشود میراث فرهنگی حیات خلوت دولتها به شمار میرود. به نظر میرسد در کشور ما مسائلی مانند صنعت، تولید و کشاورزی اهمیت بسیار بیشتری دارند تا میراث این سرزمین. این در حالی است که میراث فرهنگی نهتنها بخشی از تاریخ و تمدن کشور به شمار میرود، بلکه بار بزرگی از صنعت گردشگری را به دوش میکشد و بیشتر گردشگران خارجی با هدف بازدید از آثار باستانی و میراث فرهنگی کشور به ایران سفر میکنند. بنابراین حتی اگر مدیران فقط به مزیتهای اقتصادی میاندیشند و تاریخ و تمدن از دیدگاه آنها در درجه دوم اهمیت قرار دارد، باز هم باید به میراث فرهنگی توجه بیشتری کنند و بودجه کافی برای پژوهش و تحقیق و حفاظت از آثار باستانی در نظر بگیرند.
