پرونده یازدهمین جشنواره «سینما حقیقت» عصر ۲۶ آذر در حوزه هنری بسته شد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، روزنامه صمت نوشت: آیین پایانی یازدهمین جشنواره سینماحقیقت عصر ۲۶ آذر با اجرای اشکان خطیبی، پخش سرود جمهوری اسلامی ایران و تلاوت آیاتی چند از کلامالله مجید و با حضور محمدمهدی طباطبایی نژاد، دبیر این جشنواره و جمعی از مستندسازان در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار شد. مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سازمان امور سینمایی، یازدهمین جشنواره فیلم مستند ایران، سینماحقیقت را در روزهای ۱۹ تا ۲۶ آذر ۱۳۹۶ در پردیس سینمایی چارسو برگزار کرد. محمدمهدی طباطبایینژاد در ابتدای این آیین ضمن خیرمقدم به حاضران گفت: سینمای مستند ایران ۶۰ سال تلاش کرد تا آیینه زلال از تاریخ ایران باشد، از همین رو جشنواره سینمای مستند باعنوان سینماحقیقت با دو رویکرد فعالیت میکند که افزایش سهم از بازارهای جهانی یکی از آنهاست و ما تلاش میکنیم با نگاه بومی از آثار قوی در سطح بینالمللی برخوردار باشیم. وی افزود: هر سال سینماحقیقت میزبان یک استان است که امسال در آستانه سال ۲۰۱۸ میلادی که تبریز بهعنوان پایتخت گردشگری جهان اسلام معرفی شده با همکاری مسئولان و دست اندرکاران استان تبریز فضایی را فراهم کردیم که هم آثار آنجا مرور و هم از مستندسازان این استان تکریم شود. در ادامه در بخش نکوداشت سینمای مستند آذربایجان شرقی از مستندسازان تبریزی با نامهای محمدحسن دامنزن، رحیم مرتضیوند، حسین پورستار، میرحسین ثروتمند، محمد احسانی، سیدوحید حسینی نامی، علی خیرخواه، مریم امینی قاضی جهانی، معصومه محمدپور، علی دلکاری، فرهود بحری کریمی، قربانعلی طاهرفر، شهرام علیزاده، محمد محمودی اصل، یونس مقدم، محمدباقر وثوقی، محمد فرزیننیا، فرید میرخوانی و مجید فتحی با حضور محمدمهدی حیدریان تجلیل شد. در ادامه یکی از نوازندگان موسیقی آذربایجانی با عنوان «عاشیق» به اجرای موسیقی پرداخت. در ادامه برنامه جوایز بخش بینالملل مسابقه اهدا شد. در این بخش جایزه ویژه هیات داوران به «لوتوس» به کارگردانی محمدرضا وطن دوست از ایران تعلق گرفت. جایزه بهترین فیلم کوتاه این بخش به «هیچکستان» به کارگردانی افسانه سالاری اصل از فرانسه و پرتغال رسید. جایزه بهترین فیلم نیمه بلند این بخش به «جنگل عشق» از اسپانیا تعلق گرفت. جایزه بهترین فیلم بلند این بخش به رضا فرهمند برای مستند «زنانی با گوشوارههای باروتی» رسید. در بخش نکوداشت مصطفی رزاق کریمی، ابراهیم حاتمیکیا و محمدمهدی حیدریان روی صحنه آمدند و از این هنرمند تجلیل کردند. حاتمیکیا در این بخش گفت: سینمای مستند همیشه برای من محترم و مقدس است، بهطوری که هرگاه در کنار بچههای این سینما قرار میگیرم احترام زیادی برای آنها قائلم و سر تعظیم فرود میآورم. وی افزود: من مصطفی را از وین میشناسم، به همین دلیل میدانم اگر به او نزدیک شویم، متوجه خواهیم شد که او یک موجود نازنین است. این را هم باید بگویم که ساخت «از کرخه تا راین» مدیون حضور او است زیرا او را در وین دیدم و او کمک زیادی به ما کرد. حاتمیکیا بیان کرد: فیلم تازه مصطفی را بهتازگی دیدم و خیلی گریه و حال کردم، از همین رو باید بگویم چقدر خوب است چنین فیلمهایی ساخته شود و چقدر دیر است برای این اتفاقها. این کارگردان اظهار کرد: اگر کسی با مصطفی آشنا شود متوجه میشود او محرم است؛ برای محرمیت او همین بس که این فیلم را ساخته است. وی بیان کرد: او همیشه دوست دارد درباره شیمیاییها فیلم بسازد. باید عنوان کنم هنوز جایگاه مصطفی در سینمای ایران کشف نشده است. او درد معاش ندارد و همیشه آسیبهای جنگ را مطرح میکند، به همین دلیل همچنان نام او در ساخت چنین فیلمهایی میدرخشد. رزاق کریمی هم بیان کرد: دوستی من با ابراهیم از وین آغاز شد و وجه فرهنگی و همدلی در بین ما غالب بود. این موضوع برای من جای خوشحالی داشت؛ البته ابراهیم حاتمیکیا سر فیلم «خاکستر سبز» از دست من اذیت شد و امیدوارم من را ببخشد. وی ادامه داد: ۴۱ سال پیش فیلمی با نام «بیکاری در تبریز» در این شهر ساختم. ضمن اینکه من درباره فیلمهای پرتره کم کار نکردم اما به یک موضوع میبالم که آن هم ساخت «بانو قدس ایران» و ادای دینی به خانواده امام بود. به یاد دارم زمانی که امام در تبعید بودند ما به همراه خانواده به دیدن ایشان رفتیم و برای من آرزویی بود که ایشان را یک بار دیگر ببینم تا اینکه ساخت این فیلم به من پیشنهاد شد؛ البته این موضوع برای من سخت بود. پس از این صحبتها جوایز مسابقه ملی برگزیدگان خود را شناخت. دیپلم افتخار بهترین پژوهش به سودابه مجاوری برای فیلم «وه آنتیوک شاپور» رسید. جایزه بهترین نویسنده گفتار متن به میلاد محمدی برای فیلم «عشق شمعدانیها» اهدا شد. جایزه بهترین صدا به کیومرث محمدچناری و حسن مهدی برای فیلم «زنانی با گوشوارههای باروتی» تعلق گرفت. جایزه بهترین فیلمبرداری به علی شیلاندری برای فیلم «دیدن و بودن» رسید. دیپلم افتخار بهترین تدوین به حمید نجفیراد برای فیلم «در جستوجوی فریده» تعلق گرفت. دیپلم افتخار بهترین موسیقی به افشین عزیزی برای «در جستوجوی فریده» اهدا شد. دیپلم افتخار بهترین کارگردانی مستند فیلم کوتاه به فتح الله امیری و نیما عسگری برای فیلم «محیط بان و پلنگ» تعلق گرفت. دیپلم افتخار بهترین کارگردانی مستند بلند به رضا فرهمند برای مستند «زنانی با گوشوارههای باروتی» رسید. جایزه ویژه هیات داوران به محمد کارت و علی همراز برای فیلم «لاوراتور» تعلق گرفت. جایزه بهترین فیلم به موسسه فرهنگی هنری عروج برای فیلم «بانو قدس ایران» اهدا شد.
