صنعت بیمه نیاز به خودسازی دارد

قاسم سوهانی / کارشناس بیمه

به دلیل حادثه‌خیز بودن ایران و بروز حوادث متعدد در کشور که خسارات مالی و جانی زیادی را با خود همراه می‌کند، این امر لزوم مدیریت ریسک را در کشور به یک امر ضروری تبدیل کرده است؛ موضوع حائز اهمیتی که می‌تواند بخش زیادی از آن توسط صنعت بیمه کشور، مدیریت شود. بیمه به عنوان یک صنعت حامی می‌تواند ضمن پوشش و مدیریت ریسک و پرداخت خسارت در زمان بروز حوادث احتمالی، اقدامات پیشگیرانه‌ای را به کار گیرد تا در زمان بروز حادثه، بروز خسارت‌ها را حداقلی کند. اما برای اینکه صنعت بیمه بتواند در این زمینه موفق باشد، ابتدا باید این مدیریت ریسک از خود شرکت‌های بیمه کشور آغاز شود؛ بیمه ابتدا باید اقدام به خودسازی و بازسازی کند؛ چه از لحاظ نیروی انسانی، چه از لحاظ بهبود وضعیت سرمایه و چه از لحاظ تقویت روابط بین‌الملل. صنعت بیمه در بحث نیروی انسانی باید افراد متخصص را وارد این حوزه کند که با کارکردهای روز بیمه آشنا باشند؛ افرادی که بتوانند نسبت به جذب مشتریان موفق باشند و در زمینه توسعه فرهنگ بیمه موثر واقع شوند. به نظر می‌رسد که درحال‌حاضر بیمه در کشور ما حالت منزوی به خود گرفته و آنطور که باید جای خود را در بین مردم باز نکرده است که در این رابطه باید با بکارگیری افراد متخصص و کارآمد، اقدام به فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی بیمه در جامعه و بخش‌های مختلف اقتصاد کرد. بحث منابع مالی از دیگر موضوعاتی است که باید در صنعت بیمه مورد توجه قرار گیرد. درحال‌حاضر شرکت‌های بیمه‌ای از جهت منابع و توانگری مالی ضعیف هستند و این امر باعث شده در پوشش ریسک‌های موجود، آنطور که باید نتوانند موفق عمل کنند که باید نسبت به این موضوع اقدام شود. هرچند که بحث افزایش سرمایه شرکت‌های بیمه مطرح شده است، اما به هر حال با توجه به ریسک بالایی که در بخش‌های مختلف کشور وجود دارد، این افزایش سرمایه هم نمی‌تواند مفید و کارساز واقع شود. به عبارتی، شرکت‌های بیمه توانگری مالی‌شان در حدی نخواهد بود که بتوانند توانایی پوشش ریسک صنایع بزرگی همچون پتروشیمی‌ها، پالایشگاه‌ها و... را داشته باشند که در این زمینه بحث افزایش تعامل با جهان و بهبود روابط بین‌الملل مطرح می‌شود. اینک زمان این فرارسیده که شرکت‌های بیمه از لاک خود بیرون بیایند و در زمینه ارتباط با شرکت‌های بیمه معتبر بین‌المللی تلاش بیشتری کنند، تا در این زمینه پیشرفت‌های لازم حاصل شود. شرکت‌های بیمه باید در زمینه واگذاری اتکایی، با شرکت‌های بیمه‌گر اتکایی همکاری بیشتری داشته باشند تا در زمان بروز خسارت بتوانند ریسک‌های بزرگ را پوشش دهند و مدیریت کنند. بیمه باید از این حالت درونگرایی خارج شود و نسبت به بازسازی و خودسازی اقدام کند. در کنار این موضوع باید تعامل بین صنعت بیمه با قوای سه‌گانه و سایر نهادها و بخش‌ها نیز افزایش یابد و بیمه نیز همچون سایر بازارهای مالی دیگر کشور، اهمیتش در کشور افزایش یابد. به طور حتم اگر این شرایط در صنعت بیمه کشور فراهم شود، بیمه‌ها با قدرت بیشتری در بخش‌های مختلف اقتصاد ظاهر خواهند شد و نقش این صنعت حامی در کشور پررنگ‌تر می‌شود. این موضوع باید مورد توجه باشد که بیمه از اولویت‌های هر فعالیتی در کشور است و می‌تواند ریسک‌های موجود را در بخش‌ها و فعالیت‌های مختلف به شکل مناسبی پوشش دهد.