خیلی وقتها با وجود اینکه تمایل داشتهایم کالای ایرانی بخریم اما به دلیل نرخ کمتر و کیفیت بالاتر، دست آخر از مغازههایی که کالای خارجی دارند سردرآوردهایم.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، روزنامه صمت نوشت: بنا بر گفته خیلی از تولیدکنندگان ایرانی ما چیزی کمتر از کالاهای خارجی نداریم اما مواردی از قبیل نرخ بالای مواد اولیه وارداتی، ارزش افزوده ۹ درصدی، تعرفههای گمرکی و بهرههای بانکی، ضعف تسهیلاتدهی از سوی دولت همه عواملی هستند که نمیتوانیم با آنها رقابت کنیم. محمدرضا منصوری، نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه رقابت را به اسم حمایت از تولید حذف کردهایم و در زمینه کیفیت هر سال ضعیفتر شدهایم، عنوان کرد: همانطور که اصل ۴۴ قانون اساسی کاملترین اصل است از این رو باید صنعت و کشور ما به سمت خصوصیسازی حرکت کند. او درباره اینکه آیا بخش خصوصی در زمینه افزایش رقابتپذیری موفق بوده است یا خیر، گفت: در شرایطی که فضای رقابتی وجود ندارد بخش خصوص نیز به سمت افزایش کیفیت حرکت نمیکند، زمانی که رقابت جدی شود بخش خصوصی نیز در مسیر افزایش کیفیت گام برمیدارد. در همین زمینه با چند نفر از فعالان این حوزه گفتوگو کردهایم. بزرگترین آفت تولید، سهم ناچیز در بازارهای بینالمللی مهدی عبداللهینژاد، نایبرئیس اتحادیه کفش ماشینی و لاستیکی تهران در گفتوگو با صمت مطرح کرد: جنسی که تولیدکننده ایرانی تولید میکند از نظر کیفیت و بهروز بودن کم از کالاهای خارجی ندارد اما اینکه کالای ما با قیمتی بالاتر تولید میشود به دلیل ضعف دسترسی به مواد اولیه است. در این روند از آنجا که مواد آن کالا از خارج از کشور وارد میشود در نتیجه حمایت از تولیدکننده بیشتر مورد انتظار است. او با انتقاد از ارزش افزوده ۹ درصدی بر کالاها گفت: تولیدکننده برای ورود مواد اولیه با وجود هزینههای زیاد گمرکی باید هزینه ارزش افزوده را هم پرداخت کند. این مسئله باعث میشود که سهم ما از حضور در بازارهای خارجی کم شود که بزرگترین آفت برای تولید است در حالی که این مهم باید بر دوش مصرفکننده نهایی باشد. دیده نشدن محصولات خوب چرمی و کمرشکن شدن هزینهها برای کارخانهها از دیگر مشکلات در این مسئله است. او همچنین درباره اهمیت متناسب بودن نرخ تعرفه گفت: هر چه تعرفه افزایش پیدا کند قاچاقپذیری و واردات بیرویه آن هم بیشتر میشود. بنابراین ما انتظار نداریم که برای بهبود وضع تولیدات داخلی دولت تعرفهها را به شدت افزایش دهد بلکه ما به سیاست تعرفهای متعادل باور داریم. عبداللهینژاد در ادامه به انتظارات خود از دولت برای حمایت از تولیدکننده داخلی و رفع موانع رقابتی اشاره کرد و گفت: بهترین حمایتی که دولت میتواند از تولیدکنندگان داشته باشد برداشتن ارزش افزوده ۹ درصدی است چراکه این مسئله تنها فشار را بر تولیدکننده بالا میبرد. مسئله دیگر اینکه برای کارخانهداران تسهیلاتی قائل شود که بتوانند ماشینآلات خود را بهروز کنند یا بتوانند مواد اولیه را راحتتر از این وارد کنند. انتظار ما این است که چون تولیدکننده هستند دولت خیلی برای آنها سخت نگیرد. نایبرئیس اتحادیه کفش ماشینی و لاستیکی تهران ادامه داد: تسهیلات وامهای بلندمدت با سودهای خیلی کم از دیگر مواردی است که میتواند مشکل رقابتپذیری را کاهش دهد. به طور مثال، مدتی اداره برق تعرفههای برق را کاهش میداد ولی متاسفانه شنیدم که دیگر این کار را انجام نمیدهند که خود هزینه سرباری برای هر تولیدکننده ایجاد میکند. تسهیلاتدهی برای بهروز کردن دستگاهها هم خیلی مهم است. ما چیزی از خارجیها کم نداریم، همین امروز چرم و کفشهای خوب ما صادر میشود ولی متاسفانه با ضعف حمایتها سهم ما در بازارهای خارجی خیلی کم است. او در آخر درباره سیاست دولت در بخشودگی وامهای زیر ۱۰۰ میلیون تومان و عملیاتی شدن آن گفت: این سیاست خوبی بود که در چند مورد خودم شاهد بودم که اجرا شد. امروز منتظر حمایتهای دیگری از سوی دولت هستیم که امیدواریم ادامه پیدا کند. مشکل تولید، واردات مواد شیمیایی با تعرفه بالا علی حسنزاده، رئیس انجمن چرم در این باره به صمت گفت: امروزه مهمترین مانع رقابت با کشورهای همسایه در رشته چرم مسئله واردات مواد شیمیایی با تعرفههای بالا است. تعرفههای بالایی که ما برای مواد شیمیایی پرداخت میکنیم آنقدر سنگین است که کمر تولید را خم کرده است و دیگر فضایی برای رقابت باقی نمیگذارد. از آنجا که بیشترین نوع مواد شیمیایی در صنعت چرم ما وارداتی است در نتیجه این مهم رقابت نابرابری را با کشورهای همسایه ایجاد میکند. او تاکید کرد: موضوعی که صنعت را رنج میدهد این است که مواد شیمیایی که ما برای کارخانجات وارد میکنیم و مبلغی که به گمرکات برای ورود مواد مورد نیاز هزینه میکنیم بالاتر از چرم تمام شده است و این یعنی رقابت را خود به خود از کارخانجات میگیریم. مسئله دیگری که رئیس انجمن چرم مطرح کرد واردات مواد اولیه به صورت پوست بود. او در این باره گفت: ممکن است محصول پوستی ما در سطح جهانی نرخ متعادلی داشته باشد ولی اگر به صادرات آن اقدام کنیم مواد اولیهای که نیاز وارداتیمان است به طور قطع با تعرفههای بالا و مسائلی روبهرو میشود که در واردات نقش اساسی دارد. این در حالی است که باید راحتتر بتوانیم مواد اولیه را وارد کنیم و دراختیار تولید کنندهها قرار دهیم. حسنزاده درباره قیمتهای تمامشدهای که امروز صنعت چرم با آن روبهرو است نیز اظهار کرد: با دستگاههای قدیمی و نرخ رو به افزایش دلار کارخانجات دیگر قدرت جایگزینی دستگاههای جدید را از نظر خط تولید و ماشینآلات ندارند. از آنجا که ارزش سرمایهگذاری بالا است کارخانجات دیگر توان و قدرت لازم را ندارند که دستگاههای بهروز را جایگزین دستگاههای قدیمی کنند. او در ادامه با تاکید بر اینکه دولت باید تعرفههای گمرکی و بهرههای بانکی را کاهش دهد به طور خاص به یکی از معضلات شهرکهای صنعتی اشاره کرد و گفت: در تهران هزینههای تصفیهخانه آب روز به روز بالا میرود و این بر کارخانجات تولیدی فشار میآورد. امروز هزینه نظارت بر چاهها نسبت به سال گذشته ۱۰ برابر شده است و کارخانجات تولیدی را مسئول پرداخت این هزینهها میدانند. ریس انجمن چرم در پایان گفت: ما از یک طرف زور کارخانجات را میگیریم و از سویی میگوییم رقابت کنیم در حالی که اینها با هم جور درنمیآید.