عبدالرضا امیرتاش / کارشناس اقتصادی
استفاده از منابع مالی و خطوط اعتباری خارجی از جمله فاینانس، میتواند روشی مناسب برای تامین مالی پروژهها و طرحهای اقتصادی کشور به شماراید و مزیتهای زیادی را با خود همراه کند. باوجود مشکل نقدینگی در بخشهای مختلف اقتصادی و بالا بودن تقاضای تسهیلات از نهادهای مالی کشور، این امر سببشده پاسخگویی به تمامی نیازهای این بخش با سختیها و محدودیتهایی روبهرو باشد. در چنین شرایطی استفاده از منابع مالی خارجی میتواند گامی در جهت کمکهای مالی بیشتر به این بخش باشد. استفاده از این روش تامین مالی، از چند جنبه دارای اهمیت است. اینکه این منابع بهعنوان یک قرض تلقی میشود و باید در زمان مشخصی بازپرداخت شود، از اینرو این منابع باید بهشکل مدیریت شده؛ درجایی سرمایهگذاری شود که بازدهی و درآمد لازم را برای اقتصاد ایران به همراه داشته باشد تا در نهایت در بازپرداختها مشکلی ایجاد نشود. بهعبارتی جذب و استفاده از منابع خارجی زمانی میتواند برای کشور مفید واقع شود که این منابع در راه و جای درست هزینه شود. درحالحاضر ما در بخشهای مختلف اقتصادی دچار مشکل مالی هستیم که این منابع میتواند به شکل درست در این بخشها هزینه شود. بخش صنعت از جمله بخشهایی است که هم نیاز به دانش فنی دارد و هم سرمایه که از این طریق میتواند این بخش را مورد حمایت قرار داد. ما درحالحاضر در حوزههایی همچون صنایع فولادی، صنایع خودروسازی، صنایع قطعهسازی دچار محدودیت منابع هستیم که نیازها برای رفع این مشکل؛ فراتر از منابع داخلی است که میتوان با همکاری مالی ایران با سایر کشورها و استفاده از منابع خارجی، این بخشها را بهرهمند کرد. موضوع دیگر در این باره بحث توجه به ورود دانش فنی به کشور است. با توجه به همکاری مالی که بین ایران با سایر کشورها ایجاد خواهد شد میتوان از این فرصت استفاده کرد و به جز بحث تامین مالی، دانش فنی را به کشور وارد کرد و این اتفاق خوبی است که میتواند در این زمینه رخ دهد. درمجموع، این اقدام را میتوان بسیار مثبت ارزیابی کرد؛ به شرط آنکه از این فرصت به درستی استفاده شود. بهطورحتم ضمن تامین مالی بخشهای اقتصادی و تسریع در انجام پروژهها میتوان امیدوار بود همکاری ایران با سایر کشورها تضمینی بر ادامه اجرای برجام باشد.
