کشورهای گوناگون در جهان از جنگزدههای خاورمیانه گرفته تا فقیرهای افریقا با یک معضل بزرگ بهنام کمبود غذا روبهرو هستند که مردمانشان را بهشدت درگیر خود کرده است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، روزنامه صمت نوشت: این کمبود مواد غذایی تنها به دلیل عددهای عجیب و غریب دورریز غذاها نیست بلکه در مرحله تولید تا رسیدن بهدست مشتری نیز دورریز زیادی اتفاق میافتد. در واقع وجود نداشتن روشهای دقیق برای پیشگیری از این دورریزها یکی از دلایل اصلی کمبود مواد غذایی در جهان امروز است. دورریز غذا اکنون در سراسر جهان رقمی نزدیک به یک تریلیون دلار در سال است. این آماری تکاندهنده است و بخش قابلتوجهی از خرابی مواد غذایی پس از برداشت محصول اتفاق میافتد. هر سال ۱۷ درصد محصولات زراعی جهان در فرآیند ذخیرهسازی و حملونقل به محصولاتی غیرقابلمصرف تبدیل میشوند. میلیونها تن غذا در مسیر مزرعه تا خانه مصرفکنندگان از بین میرود. در مسیر پرهزینه رسیدن مواد غذایی از مزرعه به میز غذای مردم، شرایط نامناسب ذخیرهسازی و هجوم حشرات دلایل اصلی خراب شدن مواد غذایی هستند. هرچند مشکلات مربوط به خراب شدن مواد غذایی در فرآیند تولید تا فروش بیشتر در مناطقی از افریقا، آسیا و امریکای لاتین رخ میدهد اما منحصر به این مناطق نیست و این معضل را میتوان در همه کشورهای جهان دید. میزان هدررفت مواد غذایی در کشورهای توسعهیافته بهویژه امریکا و اروپا نیز کم نیست. خراب شدن غذاها و میزان دور ریز در کشورهای صنعتی چیزی نزدیک به ۶۸۰ میلیارد دلار است. این رقم در کشورهای درحال توسعه ۳۱۰ میلیارد دلار است. معضل خراب شدن مواد غذایی یک مسئله همهگیر جهانی است که بر هر چیزی از حبوبات و جو تا قهوه، ذرت و تنباکو را دربر میگیرد. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (فائو) با توضیح دهها هزار سیلوی فلزی برای خانوارها در سراسر جهان به کمتر شدن ناکارآمدی ذخیرهسازی مواد غذایی کمک کرده است. اما هجوم حشرات به یک پازل سخت و پیچیده تبدیل شده که حل آن کار سادهای نیست. تابهحال راههای زیادی برای مقابله با این معضل ارائه شده اما هیچکدام نتوانسته مشکل را بهطورکامل از میان بردارد. حالا این فناوری است که آمده تا با ارائه راهحل نهایی به منظور حل بحران جهانی غذا به مردم جهان کمک کند. راهحلهایی که مشکل را تشدید میکنند معمولترین روش برای مقابله با حشرات، بخور دادن مواد ضدحشره است. این روش اما یک حس امنیت غیرواقعی به حشرهها میدهد. اما اگر این روش درست کار نکند در مراحل بعدی تهاجم حشرات رخ میدهد. هرچه تهاجم حشرات دیرتر تشخیص داده شود، پول و غذای فاسد بیشتری در مراحل حملونقل، ذخیرهسازی، نیروی انسانی و بخور بیشتر به موادغذایی غیرقابلاستفاده دورریز خواهد شد. اوضاع زمانی بدتر میشود که حشرات یاد میگیرند مقاوت در برابر راهکار از بین بردنشان را یاد گرفته و درواقع پادزهر برای خود ایجاد کنند. در واقع روشهای کنونی همگی راه دررو برای حشرات دارند و خود نیز آسیبپذیر هستند. حتی حسگرهای قدرتمند الکترونیکی که با نامه چشم، گوش یا بینی الکترونیکی از آنها استفاده میشود، میتوانند خودشان مشکلزا باشند. بنابراین تجزیه و تحلیل سلامت محصول در هر مرحله از سفر ماده غذایی از مزرعه تا خانه مصرفکننده در سراسر جهان ضروری است. این یعنی در سرآمد تمام روشهای فعلی باید فناوری کارآمدی وجود داشته باشد که دادهها را از سیلوهای فلزی دربسته انتقال دهد. این کار نیاز به طراحی آنتنهای نوآورانه، پروتکلهای ارتباطی خاص و سایر امکانات بیسیم دارد. اینترنت اشیا و یک روش رو به جلو در عصری که هوشمندی به یک شیوه معمول در زندگی تبدیل شده و استفاده از قدرت رایانش ابری و هوش مصنوعی ضرورت پیدا کرده، نیاز به نظارت بر محصولات کشاورزی با این روشها بهشدت احساس میشود. یک راهکار میتواند استفاده از حسگرهای اختصاصی باشد؛ فناوریای که با سنجش غلظت بخور و نیز رطوبت و درجه حرارت در زمان واقعی، دادهها را بهصورت بیسیم به یک پلتفرم مجهز به رایانش ابری انتقال میدهد. در این صورت است که کشاورزان و کسانی که از روش بخور استفاده میکنند، میتوانند به دادههای واقعی دسترسی پیدا کنند. این اطلاعات امکان پیشبینی و پیشگویی را برای دفعات بعد ایجاد میکنند که این میتواند برای موفقیت در کار کشاورزان و سفر بیخطر محصولات کشاورزی از مزرعه به خانه مشتری حیاتی باشد. این سامانهها در مقایسه با روشهای پیشین بهآسانی نصب میشوند، دسترسی از راه دور به دادههای جمعآوریشده از مناطق ذخیرهسازی را فراهم میکنند و هوشمندانه کاربران را با توصیههای عملی راهنمایی میکنند. در واقع کاربران کسانی هستند که از تلفنهای همراه خود برای دریافت این اطلاعات استفاده میکنند. این فناوری حتی میتواند دادههای خود را با جایی در خارج از سیلو همرسان کند. این یعنی دادههای مربوط به محصولات موجود در سیلوها و انبارها میتوانند با سایر منابع موجود در یک منطقه یعنی ایستگاههای آبوهوا و تصاویر ماهوارهای، سهگانهای قدرتمند تشکیل دهند. هدف از تشکیل چنین سهگانهای میتواند این باشد که کشاورزان با آگاهی از شرایط و داشتن اطلاعات دقیق یا بهعبارتی با نیازسنجی درست به استفاده از راهکارهای مربوط به دور کردن حشرات و آفات بپردازند. همه این کارها برای این است که آیندهای درخشانتر برای بشر رقم بخورد. زیاد دور نیست آن زمانی که سازوکارهای شناختی اینترنت اشیا بتواند به چالشهای بیشتری نیز غلبه کند. در واقع با استفاده از فناوری حفاظت از محصول به یک مرحله عقبتر برگشته و از واکنش به یک مشکل به پیشبینی و پیشگیری میرسد. بنابراین پیشبینی برای خرابی مواد غذایی میتواند چند هفته یا حتی چند ماه قبل از وقوع انجام شود. بنابراین دور نیست آن روز که بتوان امیدوار بود با استفاده از این روشها جمعیت کمتری در جهان سر گرسنه بر بالین بگذارند در حالی که مواد غذایی به ارزش میلیاردها دلار به دلیل درست نبودن فرآیند حفاظت از بین میروند. این پیشرفت بیتردید مدیون فناوری و تلاش انسان برای گسترش این فناوری است. منبع: forbes