زهرا طهرانی / روزنامهنگار
فضای حاکم بر بهارستان و نهادهای دولتی و پارلمان بخش خصوصی و زندگی مردم و جو بازار و همه و همه این روزها پرهیاهوست؛ هیاهویی که ادامه امید ۴ سال گذشته است و تکاپو برای بهبود بیشتر اقتصاد کشور.البته که فقط بحث اقتصاد نیست و دیگر بخشها نیز مهم است اما شرایط کنونی ایران به گونهای شکل گرفته اقتصاد از اهمیت بالایی برخوردار است. این روزها خانه ملت شاهد رفتوآمد رئیسجمهوری و وزیران پیشنهادی او و بررسی نمایندگان مردم است تا در پایان بتوان کابینه جامع و کاملی تحویل کشور داد. وزیران پیشنهادی اقتصادی روحانی به اقرار بسیاری از کارشناسان و مسئولان دولتی و خصوصی از توان و ظرفیت بالایی برخوردارند که نقطه قوتشان هماهنگی و تعامل با یکدیگر است؛ تعاملی که لازمه رونق و بهبود به شمار میرود و باید همه برای یک هدف تلاش کنند. محمد شریعتمداری گزینه پیشنهادی وزارت صنعت، معدن و تجارت در صدر فهرست ۱۷ نفری روحانی است که گویا با رای بالا نیز بر کرسی وزارت تکیه خواهد زد. در ۴ سال گذشته در جایگاه مشاور رئیسجمهوری بود و به نوعی هم بیرون گود بود و هم درون آن؛ بنابراین به خوبی از خلأهای اقتصادی آگاه است و میداند چه باید بکند. محمدرضا نعمتزاده پیر صنعت کشور نیز در ۴ سال گذشته عملکرد قابلتقدیر و شایستهای داشت که علاوه بر قدردانی روحانی، رضایت، بخش خصوصی را نیز به همراه دارد و حالا بنابر شنیدهها قرار است در مقام مشاور رئیسجمهوری یا مقامی بالاتر در کنار کابینه باقی بماند تا همچنان از تجربههای او بهرهمند شوند. دیگر وزیران اقتصادی نیز از جمله مسعود کرباسیان وزیر پیشنهادی وزارت امور اقتصادی و دارایی، محمود حجتی وزیر جهاد کشاورزی، علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و بیژن زنگنه وزیر نفت نیز با کارنامه درخشان ۴ سال گذشته خود بار دیگر اعتماد روحانی را جلب کرده و قرار است برای بهبود بیشتر شرایط کشور تلاش کنند. این روزهای پرهیاهو در حالی به پایان راه نزدیک میشود که امید بیشتری نسبت به ابتدای دولت یازدهم وجود دارد چراکه ریلگذاریها انجام شده و حالا باید اجراییات را با کمک جوانان و حتی بانوان به نحو احسن انجام داد. دولت یازدهم به تعبیری بدشانسترین دولت بعد از انقلاب تلقی میشود چراکه باید وارث حداقلهای دولت معمولی میبود که اینچنین نبود، اما با اقدامات بسیاری که مهمترین آن اتفاق تاریخی توافق برجام و لغو تحریمها بود، میتواند با شرایط بهتری ۴ سال دیگر را مدیریت کند؛ البته پر از امید و بدون هیاهو.
