یک فعال تولید بازیهای موبایلی معتقد است بزرگترین چالش حوزه تولید بازیهای موبایلی در ایران، وجود بازیهای خارجی مشابه با نرخ کمتر و حتی رایگان است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، مهدی حسینی در گفتوگو با روزنامه «گسترش تجارت» درباره بازار داخلی این حوزه میگوید: از آنجایی که بیشتر فعالان این حوزه در رده شرکتهای استارتآپی جای گرفتهاند، میتوان گفت که بازیهای دیجیتالی به نوعی استارتآپ به شمار میآیند. به همین دلیل هم باید تمامی حمایتها یا برخوردهای انجام شده با آنان مانند یک بازار استارتآپی باشد.
او ادامه میدهد: درحالحاضر بزرگترین چالش این حوزه وجود بازیهای خارجی مشابه با نرخ کمتر و حتی رایگان است که باعث شده مخاطبان علاقه چندانی به خرید بازیهای بومی نشان ندهند.
وی در ادامه سخنان خود وجود رقیب خارجی در بازار بومی را مانعی برای رشد بازیسازان داخلی میداند و میافزاید: در برخی موارد میبینیم که بازیهای خارجی با واحد پول ملی ایران خرید و فروش میشود و این موضوع به آسیبی برای بازیسازان داخلی تبدیل شده و متاسفانه هیچ نهادی مسئولیت مقابله با این موضوع را بر عهده نگرفته است.
حسینی همچنین به حمایتهای انجام شده از سوی مسئولان اشاره میکند و میگوید: سازوکار کاغذبازیهای اداری به گونهای است که بیشتر بازیسازان ترجیح میدهند به جای دریافت حمایت از سوی نهادهای متولی مانند بنیاد ملی بازیهای رایانهای، به طور مستقل وارد بازار رقابت شوند و به جذب مشتری بپردازند. این دسته از بازیسازان به طور کل با استفاده از روشهای مختلف بازاریابی سعی در جذب آگهی و استفاده از آن در بازی میکنند، به این ترتیب مشکل درآمدزایی و بازگشت سرمایه تا حدودی حل میشود.
وی همچنین درباره جذب سرمایه برای شروع ساخت یک بازی میگوید: سرمایه این حوزه به طور کل از سوی بخش خصوصی تامین میشود. البته این نکته را نیز باید در نظر داشت که رقم مورد نیاز برای سرمایهگذاری روی یک بازی، بسته به ابعاد آن متفاوت است. به عنوان نمونه سرمایه اولیه بازیهایی مانند کلش آو کلنز بیش از ۱۰ میلیون دلار است، اما بازیهای کوچکتر با ارقام کمتری مانند ۳ تا ۴ میلیون دلار ساخته میشود. این تفاوت سرمایهگذاری در بازیهای ایرانی نیز به چشم میخورد و میتوان دید که برخی از بازیهای کوچک با سرمایه اولیه ۲ تا ۳ میلیون تومانی پا به بازار رقابت میگذارند.
