همت رایزنی فرهنگی کشورمان در آستانه ، نمایشگاه آثار شاهنامهای «جهان فردوسی» در شهر سِمی پِلاتینسک واقع در استان قزاقستان شرقی، در محل موزه ادبی، فرهنگی و تاریخی آبای، برگزار شد.
به گزارش گسترش به نقل از ادارهکل روابط عمومی و اطلاعرسانی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در این نمایشگاه که با حضور فرهنگدوستان، هنرمندان، اصحاب رسانه و مقامات فرهنگی شهر برگزار شد، بولاد ژانیس بیکوف، رییس موزه آبای، با بیان سخنانی اظهار کرد: جمهوری اسلامی ایران از زمره نخستین کشورهایی بود که استقلال قزاقستان را به رسمیت شناخت و به برقراری ارتباط با کشور قزاقستان همت گمارد. سطح روابط دو کشور امروز در سطح مطلوبی است و با توجه به فرهنگ غنی ایران، امیدوارم هستیم در سایه روابط مثبت دو کشور، شاهد گسترش روابط فرهنگی دو کشور و برگزاری اینگونه نمایشگاهها برای آشنایی بیش از پیش مردم قزاقستان با فرهنگ و هنر ایران باشیم.
سپس مسعود شیخزینالدین، رایزن فرهنگی ایران در قزاقستان، با عرض تبریک به مناسبت بیستوپنجمین سال استقلال قزاقستان و نیز برقراری روابط دو کشور، برپایی این نمایشگاه را در راستای توسعه روابط فرهنگی دو کشور برشمرد. وی گفت: فرهنگ یک ملت مرهون ادبیات آن است. حال، اگر این ادبیات به صورت مکتوب باشد، تأثیر آن ماندگارتر و بلکه جاودانه خواهد بود.
وی در ادامه فردوسی را از زمره یکی از بزرگترین ادبای پارسی قلمداد کرد و افزود: اثری که او در هزار سال پیش سرود، توانست زبان فارسی و حمکت ایرانیان را برای نسلهای بعد ثبت و تثبیت کند. او توانست هنر، ادب و حکمت را در یک اثر و شاهکار جاودانه خلق کند.
شیخزینالدین در ادامه به آبای اشاره کرد و گفت: قبل از حضور در قزاقستان با دو اثر آبای که به زبان فارسی ترجمه شده بود آشنا شدم و از شعر و گفتارهای حکمتآمیز او بهره بردم.
وی در پایان گفت: از آنجایی که بزرگانی مانند فردوسی و آبای در آثارشان انسانیت را نشانه رفتهاند، آنها دیگر متعلق به یک ملت نیستند، بلکه متعلق به بشریتاند.
در ادامه یکی از هنرمندان قزاقستان اشعار آبای را با نوای ساز «دمبرا» خوانش کرد و به اجرای موسیقی پرداخت؛ سپس نمایشگاه افتتاح و راهنمای موزه به معرفی آثار نمایشگاهی پرداخت.
در این نمایشگاه ۴۷ تابلو از آثار مربوط به شاهنامه فردوسی شامل عکسها و تصاویر شاهنامه بایسنقری و نیز مجموعه نفیسی از صنایع دستی ایرانی تا ۹ تیرماه ۹۶ در معرض دید علاقمندان قرار گرفته است.