فعالان صنعت پوشاک بر اینباور هستند که واردات غیررسمی پوشاک بدون پرداخت تعرفه گمرکی به این صنعت آسیب جدی وارد کرده است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، روزنامه گسترش تجارت نوشت:براساس آمار ارائه شده از سوی اتحادیه تولید و صادرات صنایع نساجی سال گذشته ۱۵میلیون دلار از طریق مبادی رسمی پوشاک وارد کشور شد و این میزان تنها یکدرصد پوشاک خارجی مصرفی کشور بوده و ۹۹درصد بهصورت قاچاق به کشور وارد شده است. همین آمارها فعالان این صنعت بهویژه اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک را برآن داشت تا پویش «حمایت از تولید پوشاک ایرانی» را راهاندازی کنند. خوشبختانه بسیاری از فعالان صنعت پوشاک از این پویش استقبال کرده و حدود ۳۰۰واحد صنفی بر سردر واحد صنفی خود تابلوی «با افتخار، ساخت ایران» را نصب کردند. هرچند که به گفته برخی از کارشناسان صنعت پوشاک درست است که باید زمینههای فرهنگی برای مصرف کالای ایرانی فراهم شود اما بیش از فرهنگسازی باید زیرساختهای تولید در کشور را فراهم کنیم تا تولیدکنندگان بتوانند با دغدغه کمتری در این مسیر گام بردارند. رئیس مرکز پژوهشهای اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک میگوید: متاسفانه در دورههای مختلف ریاستجمهوری ایران سیاستهای متضادی در برابر صنعت پوشاک اعمال شد، همین مسئله آسیب جدی به بدنه این صنعت وارد کرد و باعث شد که این صنعت با مشکلات جدی دست به گریبان شود. محمدجواد صدقآمیز در گفتوگو با گسترش تجارت با اشاره به برخی سیاستهای غلط دولت پیشین در صنعت پوشاک اظهار میکند: تلاش برای کنترل نرخ محصولات، تهیه پوشاک با مواد اولیه ارزان و برگزاری نمایشگاههای فصلی باعث شد اعتبار تولیدکنندگان داخلی در کشور تخریب شود و اعتماد مردم نسبت به تولیدات ایرانی کاهش یابد. این فعال اقتصادی بااشاره به تلاشهای اتحادیه فروشندگان و تولیدکنندگان پوشاک بیان میکند: اتحادیه پوشاک با تاسیس مرکز پژوهشها تلاش کرد تا بستر مناسب برای توسعه تولیدات دانشبنیان را ایجاد کند. خوشبختانه به توفیقات خوبی در این حوزه دست یافتیم. امروز این ظرفیت در صنعت پوشاک ایجاد شده است که میتوانیم به نحوه شایستهای نیاز مردم را تامین کنیم. وی با اشاره به اینکه این پویش باهدف اعتماد دوباره مردم به پوشاک ایرانی راهاندازی شده است میگوید: مردم میدانند که صنعت پوشاک چه جایگاهی در ایجاد اشتغال دارد، به همین دلیل لازم است که با خرید کالای باکیفیت ایرانی زمینه ادامه فعالیت تولیدکنندگان ایرانی را فراهم کنند. در واقع این پویش میخواهد دوباره خاطره خوش خرید کالای ایرانی را در مردم زنده کند و اعتماد از دست رفته مردم در این زمینه را ترمیم کند. به گفته صدقآمیز با خرید کالای ایرانی به رونق تولید در کشور کمک میکنیم. وی در پاسخ به این پرسش که آیا افزایش تمایل مردم برای خرید کالای ایرانی فقط نیازمند فرهنگسازی است میگوید: فرهنگسازی فقط یک بعد این قضیه است. ما باید از جنبههای مختلف این مسئله را مورد حمایت قرار داده و از آن دفاع کنیم. خوشبختانه بخش خصوصی در این مسیر با جدیت ورود کرده است که البته لازم است سایر مجموعه اجرایی کشور با ما در این مسیر همگام شوند و شرایطی را ایجاد کنند که موانع تولید رفع شوند و نرخ تمامشده کالا کاهش پیدا کند. به گفته وی دولت یازدهم تلاش زیادی در کاهش واردات کالای قاچاق انجام داد اما لازم است که این حمایتها همچنان ادامه داشته باشد تا بتوانیم نتایج آن را بهخوبی در صنعت پوشاک مشاهده کنیم. وی در پایان بیان میکند: مردم نیز باید در این راستا با ما همراه باشند و با خرید تولیدات ایرانی از تولیدکنندگان داخلی حمایت کنند. نشانهای پوشاک مردانه مشهورترند دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایرانی میگوید: به نظر من پیش از تشکیل پویش حمایت از تولید داخلی، لازم است تعریف خود را از نحوه حمایت از تولید داخلی مشخص کنیم. بدون تردید حمایت از تولید داخلی فقط به مثابه تشویق و ترغیب مردم به خرید تولید داخلی ختم نمیشود. سعید جلالی قدیری در گفتوگو با «گسترش تجارت» بیان میکند: حمایت از تولید داخلی زمانی محقق میشود که شرایط تولید در کشور هموار باشد و تولیدکنندگان بتوانند با دغدغه کمتری در این مسیر گام بگذارند متاسفانه مشکلات زیادی پیشروی تولیدکنندگان داخلی است. این مشکلات عبارتند از بالا بودن نرخ سود تسهیلات بانکی، گران بودن مواد اولیه و نحوه دریافت مالیات ارزشافزوده. به گفته وی برخی مشکلات قانونی و شفاف نبودن برخی قوانین در حوزه اقتصاد باعث افزایش نرخ تمامشده تولیدات ایرانی شده است. این فعال اقتصادی بابیان اینکه حمایت از تولید با شعار و پویش حل نمیشود خاطرنشان میکند: فرهنگسازی برای مصرف کالای ایرانی فقط یک بخش قضیه است؛ باید مسئولان اجرایی تلاش کنند که در عمل به تولیدکنندگان داخلی بیشتر توجه کنند. جلالی قدیری با اشاره به بالا بودن کیفیت پوشاک ایرانی میگوید: در بحث مصرف، عرضه و تقاضا اهمیت ویژهای دارد. کالای باکیفیت با نرخ بالا عرضه میشود. وقتی در بازار کالای باکیفیت وجود نداشته باشد تولیدکنندگان تصمیم میگیرند که از کیفیت کالای خود بکاهند. البته برای برخی از تولیدکنندگان، نشان شدن تولیدات اهمیت دارد، به همین دلیل نرخ محصولات خود را کاهش نمیدهند. وی با اشاره به ورشکست شدن برخی فعالان صنعت پوشاک میگوید: این ذهنیت در افکار عمومی ایجاد شده است که صنعت نساجی در کشور ورشکسته شده است اما باید بگویم که این تصور مطابق با واقع نیست و بخش خصوصی همچنان مانند گذشته به کار خود در این صنعت ادامه میدهد. این فعال اقتصادی بابیان اینکه در مسیر نشانسازی باجدیت ورود نکردیم خاطر نشان میکند: متاسفانه بسیاری از واحدهای تولیدی ما کوچک هستند و در حجم پایین تولید میکنند، به همین دلیل در حوزه نشانسازی چندان قوی فعالیت نمیکنند. البته این سخن به این معنا نیست که در ایران نشانهای مطرحی در حوزه پوشاک زنانه، مردانه و بچگانه فعالیت ندارد. وی بااشاره به مطرح بودن پوشاک مردانه نسبت به پوشاک زنانه در کشور میگوید: دلیل ناشناخته بودن فعالان پوشاک زنانه در کشور نخست محدودیتهای تبلیغاتی و دوم کمکاری این شرکتها در تبلیغات است. دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایرانی در پایان میگوید: به نظر من فقط شعار حمایت از تولید داخلی را سر میدهیم اما همانگونه که اشاره کردم ابتدا لازم است موانع پیشروی تولیدکنندگان را برداریم سپس در راستای فرهنگسازی قدم برداریم. درست است که حمایت فرهنگی در این مسیر اهمیت ویژه دارد اما نمیتواند به تنهایی چاره مشکلات باشد. سخن آخر چندی است که اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک پویش «حمایت از تولید پوشاک ایرانی» را راهاندازی کرده تا مطابق با آن، بخش خصوصی تلاش کند تا اعتماد از دست رفته مردم نسبت به پوشاک داخلی بازگردد. البته به گفته کارشناسان این اعتماد زمانی ایجاد خواهد شد که مردم و مسئولان اجرایی در کنار بخش خصوصی بایستند.
