در حالی که ایران در میانه طوفانی از تورم افسارگسیخته، تحریمهای فلجکننده، کسری بودجه سنگین و تبعات جنگ ۱۲روزه اخیر نفس میکشد، زمزمههایی درباره بازگشت به «کوپن» برای تأمین مایحتاج مردم شنیده میشود؛ راهکاری که در دهه ۶۰، هرچند در ابتدا کورسویی از امید برای اقشار کمدرآمد بود، اما خیلی زود به باتلاق فساد، تبعیض، بازار سیاه و بیاعتمادی عمومی فرو رفت. امروز، در شرایطی که دلار سقفهای تاریخی را میشکند، سفرههای مردم کوچکتر از همیشه شده و خانوادههای کمدرآمد برای اجاره خانه و تهیه غذا به زحمت افتادهاند، بازگشت به کوپن نهتنها درمان زخم معیشتی مردم نخواهد بود، بلکه میتواند اقتصاد بحرانزده را با مشکلاتی عمیقتر روبهرو کند. تجربههای شکستخوردهای مثل ونزوئلا و حتی گذشته خود ما نشان میدهد که کوپن، بیشتر از آنکه نجاتبخش باشد، زخمی تازه بر پیکر جامعه خواهد بود. اما آیا میتوان با سیاستهای هوشمندانهتر، از جمله یارانه نقدی هدفمند، حمایت از تولید داخلی، شفافیت و کنترل بازار ارز، آیندهای بدون کوپن اما با امنیت غذایی و ثبات اقتصادی ساخت؟
کد خبر: ۳۵۶۹۲۳ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۴/۳۱
