ناصر غانمزاده / سرمایهگذار و کارشناس حوزه استارتآپ
وقتی صحبت از استارتآپ به میان میآید، از شرکتهای نوآورانه با اندازه کوچک سخن میگوییم که بیشتر در حوزه خدمترسانی فعال هستند. اما وقتی به سراغ فعالیت استارتآپها در صنایع بزرگ میرویم با پیچیدگیهای زیادی روبهرو میشویم.
عمر اکوسیستم استارتآپی در ایران هنوز از ۵ سال فراتر نرفته و به همین دلیل نمیتوانیم خود را با اکوسیستمهای استارتآپی قدیمی مانند استارتآپهای ساکن دره سیلیکون امریکا مقایسه کنیم. عمر برخی از این استارتآپها از ۷۰ سال هم فراتر رفته است و در طول این سالها توانستهاند در فعالیتهای جدی وارد شوند.
بر اساس همین روند، در ایران هم به مرور روند رشد استارتآپها اتفاق خواهد افتاد و میتوانیم در طول سالهای آینده شاهد ورود آنان به صنایع بزرگ و سنگین باشیم.
البته نباید فراموش کرد که تحقق چنین امری نیازمند مولفههایی از جمله ورود متخصصان حوزه استارتآپ و نظارت آنان بر روند رشد این دسته از کسبوکارهاست. در مرحله بعد باید حجم سرمایهگذاریها افزایش یابد و به دنبال آن اندازه استارتآپ هم بزرگ شود.
در ادامه نباید فراموش کرد که درحالحاضر شرکتهای فعال و حاضر در صنایع بزرگ و سنگین ایران، به طور تقریبی دولتی یا خصولتی هستند و همین موضوع شرایط را برای ورود استارتآپها و آغاز رقابتهایشان کمی دشوار میکند. بنابراین ورود به حوزههایی که بازیگر دولتی یا شبهدولتی دارند، حداقل در شرایط فعلی امری پر از ریسک و حتی فراتر از آن نشدنی است.
چرا که در چنین شرایطی قوانین نیز به نفع بازیگران دولتی تغییر میکند و استارتآپی که تازه وارد حوزه رقابت با یک رقیب قدر شده، در سایه نبود حمایت قانونی نمیتواند موفقیت چندانی کسب کند. اما در مجموع با توجه به حمایتهایی که در طول سالهای پیش از استارتآپها انجام شده و همچنین با نگاهی به روند جهانی میتوان امیدوار بود که در طول سالهای آینده استارتآپها آماده ورود به حوزه صنایع بزرگ شوند و رقبای بخش دولتی نیز میدان رقابت را به بخش خصوصی واگذار کنند.
