مدیرکل دفتر طرح جامع و مدلهای حملونقل وزارت راه و شهرسازی معتقد است حملونقل ریلی، به دلیل نقطه به نقطه و «در تا در» نبودن، نیازمند سامانه مکمل جادهای در قالب حملونقل ترکیبی است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، مهدی صفریمقدم در گفتوگو با روزنامه «گسترش تجارت» در پاسخ به این پرسش که «آیا معافیت همزمان حمل و نقل ریلی و جادهای، امکان رقابت بخش ریلی را با جادهای دشوار نمیکند؟» اظهار کرد: واقعیت این است که حملونقل ریلی و جادهای رقیب یکدیگر نیستند و نباید به آنها به عنوان رقیب نگاه کرد، بلکه باید به حملونقل جادهای به عنوان مکمل حملونقل ریلی توجه داشت.
صفریمقدم توضیح داد: در یک الگوی حملونقل بهینه، حمل بار در مسافتهای بالای ۴۰۰ کیلومتر با نظام حملونقل ریلی ترجیح داده شده و دارای مزیت است، اما باید توجه داشت از آنجا که حملونقل ریلی، نقطه به نقطه و «در تا در» نیست، نیازمند سامانه مکمل جادهای در قالب حملونقل ترکیبی است. برای رونق پیدا کردن حملونقل ریلی، قرار نیست حملونقل جادهای تضعیف یا از میدان به در شود، بلکه باید نقش هر یک از این دو شیوه حملونقل به درستی تعریف شود؛ بهطوریکه حملونقل جادهای بهعنوان فیدر حملونقل ریلی فعالیت کند.
مدیرکل دفتر طرح جامع و مدلهای حملونقل وزارت راه و شهرسازی معتقد است برای افزایش مزیت و مطلوبیت حمل ریلی، گران کردن حمل جادهای و دریافت عوارض از آن، بهطور کلی سیاست درستی نیست، بلکه باید ضمن ایجاد مراکز لجستیکی حملونقل ترکیبی و چندوجهی، شرایطی فراهم شود که حمل جادهای به انتقال بار از مبادی ابتدایی به این مراکز لجستیکی و از مراکز لجستیکی به مقصد نهایی ارسال شده و بار بین این مراکز و هابهای حمل ترکیبی بار در سراسر کشور، با شیوه ریلی حمل شود.
به گفته او، همزمان با این کار میتوان، بهعنوان یک مشوق برای مزیتبخشی به حملونقل ترکیبی، بر حملونقل جادهای در مسافتهای طولانی عوارض وضع کرد یا حتی برای تشویق ناوگان جادهای برای کار کردن با هابهای لجستیکی، برای ناوگانی که با این هابها کار میکنند و در نتیجه متوسط مسافت حمل بار آنها کمتر از ۳۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر است، معافیتهای مالیاتی در نظر گرفته شود.
