بهروز فروتن / مشاور کانون انجمنهای صنایع غذایی
این روزها آمار یک علم دقیق است از اینرو کارشناسان اقتصادی بهسادگی از کنار این علم نمیگذرند و از آن برای مقایسه و رشد اقتصادی بهره میبرند. پس برای مقایسه چه بودیم و الان چه شدهایم علم آمار بسیار به ما یاری میرساند. اوایل انقلاب اسلامی، حدود ۶۰۰ واحد صنعتی در حوزه صنایع غذایی فعالیت میکردند، این درحالی است که درحالحاضر این آمار به ۱۰ هزار واحد افزایش یافته است. به نظر من یکی از دلایل موفقیت ما در سالهای بعد از انقلاب است که تولیدکنندگان برای موفقیت در تولید از خود علاقه زیادی نشان دادند و خود را بهعنوان سربازان جبهه اقتصاد به همگان معرفی کردند. به نظر من تولیدکنندگان داخلی، با کاری که انجام میدهند یک هویت برای خود شناسایی میکنند و این نکته که تولیدات آنها در بازار داخلی یا خارجی عرضه میشود اهمیت چندانی ندارد بلکه مهم این است که تولیدکنندگان بتوانند برای خود هویتی در بازار شناسایی و برای حفظ آن تلاش کنند. متاسفانه بسیاری از تولیدکنندگان فکر میکنند باید کالای خود را بفروشند و از آنجایی که لحظهای فکر میکنند چندان به ارائه خدمات پس از فروش اهمیت نمیدهند. اما یکی از الزامات موفقیت تولیدکنندگان بینالمللی توجه به خدمات پس از فروش است.چراکه تولیدکنندگان میدانند توجه به این مهم باعث خواهد شد خود را در بازارهای بینالمللی تثبیت کنند. باید به اینباور برسیم که اگر میخواهیم اقتصاد خود را پویا کنیم باید در راستای تولید حرکت کنیم و به خدمات پس از فروش اهمیت بدهیم. چراکه در بازار امروز ارائه خدمات پس ازفروش یکی از نشانههای تضمینکننده کیفیت بالای یک کالاست. تولیدکنندگان ایرانی باید به این نکته توجه کنند که مصرفکنندگان کیفیت را میشناسند و باید به این نکته توجه ویژه داشته باشند. متاسفانه صنعت ایران ۲۰۰ سال از صنعت روز دنیا فاصله گرفته است و باید برای رسیدن به کشورهای توسعه یافته دوچندان تلاش کنیم تا از قافله صنعت عقب نمانیم.
