علی ناصری/تولیدکننده لوازم خانگی فناور
تجربه کاری من نشان میدهد که چندان در کشور ما روی طرحهای خلاقانه و ایدهپردازیهای کارآفرینانه سرمایهگذاری نمیشود چراکه بیشتر مردم و حتی بخش خصوصی سرمایهگذار به فکر خودشان هستند. شاید همین عامل باعث شده تمایل برای واردات دانش فنی و فناوری در کشور ما بیش از تولید فناوری و صادرات باشد. دلیل دیگر بیانگیزگی این است که بازگشت سرمایه در کشور ما چندان معلوم نیست. به ویژه در کارهای ابتکاری و جدید که این ریسک افزایش پیدا میکند. از اینرو، نمیتوان گفت که مشارکت مردمی برای سرمایهگذاری در ایدهها وجود داشته باشد. در مقابل در کشورهای پیشرفته این حضور و مشارکت بیشتر است. حتی بسیاری از طرحها از جانب مردم تامین مالی میشود. به نظر میرسد که این حرکت نوعی فرهنگ جمعی نهادینه شده است که حالت سطحی و رونمای آن در جامعه ما به وجود نیامده است. البته در تفکر صنعتگران و حتی فناوران ما صبر وجود ندارد به این معنی که تولیدکننده یا سرمایهگذار منتظر حاشیه سود نمیماند زیرا نتایج فوری میخواهند. این عامل باعث میشود جلوی طرحهای خلاقانه در کشور گرفته شود. در مقابل چندان که انتظار میرود نمیتوان روی تولیدات قوی امیدوار شد. در نتیجه از بازار مصرف خارجی نیز ممکن است عقب بمانیم. از اینرو، به صراحت میتوان گفت که هرگونه افزایش رقابتپذیری خارجی نوعی پیشنیاز داخلی میخواهد که شرکتهای تولیدکننده فناور باید از آن متاثر شوند.
