مجتبی حاجیزاده، رئیس اتحادیه کارگران خودروساز و رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی آران و بیدگل، با اشاره به روند رسیدگی به پرونده برادر مرحوم خود اظهار کرد که برادرش، «محسن حاجیزاده»، در دیماه سال گذشته فوت کرده است، اما با وجود گذشت حدود چهار ماه از ثبت درخواست رسیدگی به وضعیت مستمری و بازنشستگی، هنوز امکان برقراری حقوق بازماندگان فراهم نشده است. او تأکید میکند که این موضوع تنها مربوط به یک شهروند عادی نیست، بلکه برای فردی رخ داده که سالها در حوزه کار و تأمین اجتماعی فعالیت داشته است.
حاجیزاده با اشاره به همزمانی این اتفاق با هفته تأمین اجتماعی گفت: مدیران سازمان در این ایام از «اصلاحات ساختاری»، «تحول»، «تکریم اربابرجوع» و «دولت الکترونیک» سخن میگویند، اما جامعه کارگری، بازنشستگان و مستمریبگیران دیگر عملکرد سازمان را با شعارها و همایشها نمیسنجند و ملاک قضاوت آنان، تجربهای است که در شعب، مراکز درمانی و واحدهای اجرایی سازمان به دست میآورند. به گفته وی، برای ارزیابی موفقیت یا ناکامی اصلاحات نیز نیازی به آمارهای متعدد نیست و بررسی سرنوشت یک پرونده میتواند تصویر روشنی از وضعیت موجود ارائه دهد.
او در تشریح روند پیگیری این پرونده اظهار کرد: خانواده برادرش در بهمنماه تمامی مدارک لازم برای برقراری مستمری بازماندگان را مطابق قانون در سامانه سازمان تأمین اجتماعی بارگذاری کردند و انتظار داشتند این حق قانونی در کوتاهترین زمان ممکن برقرار شود، اما روند رسیدگی به پرونده به گفته وی، به نمادی از نبود نظارت، ضعف پاسخگویی و آشفتگی اداری تبدیل شد.
به گفته رئیس اتحادیه کارگران خودروساز، آخرین شعبه محل بیمهپردازی مرحوم، شعبه ۴ تأمین اجتماعی شیراز بوده است. این شعبه اعلام کرده که در تاریخ ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ از طریق مکاتبه سیستمی با شعبه ۲۲ تأمین اجتماعی تهران بزرگ، درخواست دریافت سوابق بیمهای سالهای ۱۳۷۰ و ۱۳۷۱ را برای تکمیل پرونده بازنشستگی ارسال کرده است، اما با گذشت چند ماه، هیچ نتیجهای از این مکاتبه حاصل نشده است.
حاجیزاده ادامه داد: خانواده برادرش در دومین روز هفته تأمین اجتماعی، یعنی ۲۰ تیرماه ۱۴۰۵، شخصاً به شعبه ۲۲ تهران بزرگ مراجعه کردند و در نخستین مراجعه با این پاسخ مواجه شدند که «هیچ مکاتبهای از شیراز دریافت نشده است». او افزود پس از ارائه شناسه مکاتبه و انجام پیگیریهای متعدد، مشخص شد که این مکاتبه در سامانه وجود داشته، اما شعبه ۲۲ تهران در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ برای دریافت سوابق بیمهای از شعبه شازند اراک اقدام کرده و تا زمان حاضر پاسخی از آن شعبه دریافت نشده است تا روند رسیدگی به پرونده در شیراز ادامه یابد.
به گفته وی، حاصل این روند، نزدیک به شش ماه بلاتکلیفی و رفتوآمد میان شیراز و تهران به دلیل چند خطای آشکار اداری بوده است؛ موضوعی که با وجود تمام پیگیریها همچنان به نتیجه نرسیده است.
رئیس اتحادیه کارگران خودروساز همچنین با اشاره به پاسکاری ششماهه خانواده میان واحدهای نامنویسی، درآمد، بایگانی و سایر بخشهای سازمان اظهار کرد: در تمام این مدت حتی یک مسئول نیز زمان مشخصی برای تعیین تکلیف پرونده اعلام نکرده و مسئولیت این تأخیر را نپذیرفته است. او پرسید در چنین شرایطی، «تکریم اربابرجوع» و «دولت الکترونیک» چه جایگاهی در عملکرد سازمان دارند.
رئیس کانون بازنشستگان آران و بیدگل با طرح این پرسش که اگر خانواده یک شهید برای دریافت ابتداییترین حق قانونی خود باید بیش از شش ماه در راهروها و طبقات سازمان سرگردان باشند، وضعیت سایر کارگران، بازنشستگان و بیمهشدگان چگونه خواهد بود، چند سؤال را نیز مطرح کرد: چرا مکاتبات سیستمی ماهها بدون نتیجه باقی میمانند؟ چرا نظام مؤثری برای نظارت بر عملکرد شعب وجود ندارد؟ چرا هیچ مدیری در قبال این تأخیرهای چندماهه پاسخگو نیست؟ و چرا اجرای یک حق قانونی باید به آزمونی طاقتفرسا برای مردم تبدیل شود؟ به گفته وی، پرونده برادرش تنها یک پرونده نیست، بلکه نمونهای از یک رویه است.
حاجیزاده با ارائه مستندات مربوط به پرونده برقراری مستمری برادرش و اشاره به هزینههای سنگین اقامت در تهران برای انجام امور اداری گفت: در بخش اداری، بوروکراسی فرساینده، پاسکاری پروندهها، نبود پاسخگویی و تصمیمگیریهای کند و بعضاً هدفدار، اعتماد مردم را تضعیف کرده است. او همچنین با اشاره به جایگاه اقتصادی سازمان تأمین اجتماعی افزود: این سازمان مالک یکی از بزرگترین مجموعههای اقتصادی کشور است و شستا و شرکتهای تابعه آن متعلق به میلیونها کارگر، بازنشسته و مستمریبگیر هستند و این داراییها سرمایه جامعه هدف به شمار میرود، نه سرمایه مدیران.
این فعال کارگری در پایان تأکید کرد: مدیریت اجرایی، عرصه حل مسئله است، نه محل تولید شعار. به اعتقاد او، مدیری که نتواند در عمل گرهی از مشکلات مردم باز کند، شاید بیش از مدیریت اجرایی، برای فعالیت در محیطهای پژوهشی و دانشگاهی مناسب باشد. وی تصریح کرد که سازمان تأمین اجتماعی امروز بیش از هر زمان دیگری به مدیرانی نیاز دارد که تصمیم بگیرند، پاسخگو باشند و نتیجه خلق کنند و جامعه کارگری، بازنشستگان، مستمریبگیران و خانوادههای معظم شهدا نیز دیگر وعده نمیخواهند، بلکه اجرای قانون، پاسخگویی مدیران و احترام عملی به حقوق صاحبان واقعی سازمان تأمین اجتماعی را مطالبه میکنند.
