موشک بالستیک سجیل از موشکهای سوخت جامد دوربرد ایران است که نخستینبار در سال ۲۰۰۹ رونمایی شد. این موشک بیش از ۲۳ تن وزن و حدود ۱۸ متر طول دارد و با سوخت جامد دو مرحلهای کار میکند.
برد آن حدود ۲۰۰۰ کیلومتر اعلام شده و در ارتفاع ۴۵۰ تا ۵۰۰ کیلومتر پرواز میکند. سرعت در فاز نهایی یا «غواصی» به حدود ۱۱ تا ۱۳ ماخ میرسد. در نسخه سجیل-۱ خطای احتمالی حدود ۵۰ متر و در نسخه سجیل-۲ با کلاهک هدایتشونده کمتر از ۱۰ متر گزارش شده است.
این موشک با سیستم هدایت اینرسی هدایت میشود و امکان پرتاب از سکوهای متحرک یا سیلوهای زیرزمینی را دارد. استفاده از سوخت جامد و سامانه راهبری پیشرفته نیز باعث افزایش سرعت آمادهسازی و قدرت مانور آن شده است.
