علاوه بر این، رقابت در فضای دیجیتال به شدت افزایش یافته است. بسیاری از کسب و کارها برای جذب مشتریان جدید به تبلیغات بیشتری نیاز دارند، اما افزایش هزینههای تبلیغاتی در شرایط اقتصادی نامناسب میتواند فشار بیشتری بر این کسب و کارها وارد کند. همچنین، تغییرات الگوریتمهای موتورهای جستجو و شبکههای اجتماعی میتواند به کاهش دیده شدن برندها منجر شود.
در نتیجه، کسب و کارهای دیجیتال باید به طور مداوم استراتژیهای خود را بازنگری کنند و خود را با تغییرات بازار هماهنگ نمایند. این امر نیازمند سرمایهگذاری در فناوریهای نوین، تحلیل دادهها و شناخت دقیقتر از رفتار مصرفکنندگان است. اما در شرایط بحرانی، بسیاری از کسب و کارها قادر به انجام این سرمایهگذاریها نیستند.
بیش از ده روز میشود که شاهد قطع کامل اینترنت بینالملل هستیم و مردم ایران به هیچ اینترنت خارجی دسترسی ندارند و تنها به اینترنت ملی متصل هستند.
به دنبال محدودیت در دسترسی به اینترنت بین الملل با آغاز جنگ دشمن علیه کشورمان، طی روزهای اخیر دسترسی به اینترنت داخلی نیز با آغاز آموزش مجازی زیر بار تست رفت که نتوانست نمره قبولی کسب کند.
اختلال در دسترسی به شبکه «شاد» در نخستین ساعات بازگشایی کلاس های مجازی، نه تنها دانشآموزان را آواره پیامرسانهای بومی کرد، بلکه با فشار مضاعف بر زیرساختهای پیامرسانهای بله، روبیکا و ایتا، کل شبکه داخلی را با کُندی بیسابقهای روبرو ساخت.
در حالی که سخنگوی آموزش و پرورش صراحتاً «ضعف اینترنت» را عامل اصلی این اختلال میداند، سهمیهبندی ساعات حضور دانشآموزان در شاد، عملاً اعترافی به ناتوانی زیرساختهای اینترنتی کشور در میزبانی از ترافیک داخلی است.
اما فاجعه بزرگتر در لایههای پنهان کسبوکارهای آنلاین در حال وقوع است. گزارشها از خطر بیکاری ۴۰۰ هزار تریدر فارکس حکایت دارد که به دلیل قطعیهای مکرر و سد فیلترینگ، قدرت مدیریت سرمایههای خود را از دست دادهاند. حالا فعالان این حوزه مجبورند برای پیدا کردن یک «روزنه اتصال» به ابزارهایی مانند رادارها پناه ببرند تا شاید ثانیهای زودتر به بازارهای جهانی برگردند.
سیاستِ «سکوت و انتظار» در برابر اختلال شبکه ارتباطی کشور، قابل قبول نیست. امروز مطالبه عمومی نه فقط «رفع اختلال»، بلکه پاسخگویی شفاف درباره چرایی عدم آمادگی زیرساختی شبکه ارتباطی است که قرار بود ستون فقرات زندگی مدرن ایرانیان باشد.
