رویا نونهالی، بازیگر مطرح تئاتر، سینما و تلویزیون ایران، متولد ۲۴ بهمن ۱۳۴۱ در تهران است. او دانشآموخته رشته نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بوده و از همان سالهای نخست فعالیت هنری، نگاه متفاوت و حرفهای خود را به عرصه بازیگری نشان داد.
نونهالی دوران کودکی و نوجوانی خود را در تهران گذراند و در مدرسه ژاندارک تحصیل کرد، اما اصالت خانوادگی او به روستای تاکر، بخش بلده شهرستان نور استان مازندران بازمیگردد. او در خانوادهای پرجمعیت با چهار خواهر بزرگ شد و پدرش در سال ۱۳۹۱ دار فانی را وداع گفت.
فعالیت هنری رویا نونهالی از سال ۱۳۶۲ با حضور در تئاتر آغاز شد. او چهار سال بعد، در سال ۱۳۶۶ با فیلم «یار در خانه» به کارگردانی خسرو سینایی وارد سینما شد؛ حضوری که خیلی زود با درخشش همراه شد.
نونهالی یکی از نادرترین رکوردهای سینمای ایران را در اختیار دارد؛ او اولین بازیگر زنی است که بلافاصله پس از ورود به سینما، موفق به دریافت سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر شد. این موفقیت، نام او را بهعنوان بازیگری جدی و توانمند تثبیت کرد.
ورود او به تلویزیون در سال ۱۳۸۰ با سریال محبوب «خواب و بیدار» رقم خورد؛ مجموعهای که نقشآفرینی او را به یکی از ماندگارترین کاراکترهای تلویزیون ایران تبدیل کرد.
رویا نونهالی با پیشزمینهای آکادمیک در نقاشی، نگاه تصویری و زیباییشناسانه خاصی به بازیگری دارد. همین تلفیق هنرهای تجسمی با بازیگری، باعث شده انتخاب نقشها و اجرای او عمق، ظرافت و هویت بصری منحصربهفردی داشته باشد.
رویا نونهالی در اوایل دهه ۷۰ با رامین حیدری فاروقی، مستندساز شناختهشده ایرانی (متولد ۱۳۴۵) ازدواج کرد. حاصل این ازدواج، دختری به نام خاتون حیدری فاروقی است. این زوج از جمله چهرههای کمحاشیه و فرهنگی هنر ایران محسوب میشوند.
از مهمترین آثار سینمایی او میتوان به:
اشاره کرد؛ آثاری که اغلب در سینمای اجتماعی و هنری ایران جریانساز بودهاند.
رویا نونهالی علاوهبر بازیگری، در کارگردانی تئاتر نیز فعال بوده و آثاری چون:
را در کارنامه خود دارد.
