هر کدام از واحدهای صنفی برای آنکه به کار و کسب خود وجههای قانونی بخشند، باید از اتحادیه مربوط به آن صنف که زیر نظر اتاق اصناف آن شهرستان و در نهایت زیر نظر اتاق اصناف ایران هستند، پروانه کسب دریافت کنند.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، داشتن پروانه کسب، الزاماتی دارد که صاحبان کار و کسب باید این شرایط را دارا باشند. با این حال، برخی از واحدهای صنفی بدون داشتن این شرایط، به فعالیت میپردازند. از جمله فعالیتهای صنفی غیر قانونی، مربوط به وراث است. بسیاری از واحد های صنفی توسط وارثان اداره می شوند. به عبارت دیگر، اگر یکی از افراد خانواده، پروانه کسب را اخذ کرده و پس از مدتی از دنیا رفته است وارثان تنها برای مدتی مشخص می توانند آن واحد صنفی را اداره کنند و پس از آن باید برای اخذ پروانه کسب، به نام خودشان اقدام کنند. بر اساس ماده ۲۰ قانون نظام صنفی، در صورت فوت صاحبت پروانه کسب، حقوق متعارف ناشی از واحد صنفی متعلق به ورثه است. چنانچه ورثه یا نماینده قانونی آنها مایل باشد و در صورت دارا بودن شروط فردی میتوانند ظرف مدت دو سال نسبت به اخذ پروانه کسب با رعایت مقررات اقدام کنند. پس از انقضای مهلت مقرر، پروانه متوفی از درجه اعتبار ساقط است. قانون نظام صنفی کشوری که در سال ۹۲ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید، شامل ۹۶ ماده است که اصلاح آن در دستور کار است. با این وجود، آنچه امروز در واحدهای صنفی لازم الاجراست، قانون نظام صنفی فعلی است از این رو آشنایی با این ۹۶ ماده ضروری است.
ه کسبی که به نام پدر متوفی بوده رو به ما
درشون انتقال بدن