این قلعه یک قصر قرون وسطایی به سبک قلعههای رومی است که در قرن نوزدهم بر روی یک تپه ناهموار در بالای روستای Hohenschwangau در جنوب غربی باواریا آلمان ساخته شده است. قلعه نیوشوان اشتین توسط لودویک دوم پادشاه باواریا به عنوان عقب نشینی و به افتخار ریچارد واگنر بنا شد.
گسترش نیوز - لودویک دوم به جای استفاده از صندوق عمومی باواریا، برای ساخت قلعه مقدار زیادی پول قرض گرفت و این قلعه به عنوان خانهای برای پادشاه در نظر گرفته شد تا اینکه در سال ۱۸۸۶ لودویک دوم درگذشت. حدود هفت هفته پس از مرگ او دربهای قلعه بر روی عموم باز شد. از آن زمان تاکنون بیش از ۶۱ میلیون نفر از قلعه نیوشوان اشتین دیدن کردهاند. بیش از ۱٫۳ میلیون بازدیدکننده در سال داشته که در تابستانها به ۶ هزار نفر در روز میرسد. یکی از مهمترین شهرتهای این قلعه استفاده از آن در بسیاری از فیلمها و همچنین الگو بودن قلعه برای کارتون زیبای خفته است.
بخش Schwangau در ارتفاع ۸۰۰ متری از سطح دریا در مرز جنوب غربی آلمان در استان باواریا قرار گرفته است. محیط اطراف آن را گذرگاه هایی در بین قلههای آلپ در جنوب و یک چشمانداز تپهای در شمال فرا گرفتهاند. در قرون وسطا سه قلعه در این روستا ساخته شده است که یکی از آنها قلعه شوان اشتین میباشد و در سال ۱۸۳۲ توسط مکسیمیلیان دوم پادشاه باواریا و پدر لودویک خریداری شد تا کاخ راحت خود را در آن بسازد که درحالحاضر به نام قلعه Hohenschwangau شناخته میشود. در سال ۱۸۳۷ این قلعه محل اقامت تابستانی پادشاه بود و پسر بزرگ او بخش زیادی از دوران کودکی خود را در این محل گذراند. دو قلعه دیگر در یک تپه ناهموار مشرف به قلعه شوان اشتین قرار گرفته که در قرن نوزدهم تنها خرابه هایی از آنها باقی مانده بود. هنگامی که پادشاه جوان لودویک دوم در سال ۱۸۶۴ به قدرت رسید احداث یک قلعه جدید به جای دو کاخ ویران شده را در اولویت کارهای خود قرار داد. او قصر جدید ساخته شده را New Hohenschwangau نامید و پس از مرگ او نام آن به نیوشوان اشتین تغییر کرد.
این قلعه مفهوم مدرن معماری معاصر را به عنوان قلعهای عاشقانه ارائه کرده و نشانهای از اشتیاق بینظیر پادشاه لودویک دوم برای اپراهای ریچارد واگنر بود. در قرن نوزدهم بسیاری از قلعهها ساخته و یا بازسازی شدند و همچنین پیش از این در چندین ایالت آلمان نیز قلعه هایی ساخته شد. دو سفری که لودویک در سال ۱۸۶۷ در ماههای میو جولای انجام داد و با بازدید از بازسازی کاخهای وارتبورگ و همچنین Château de Pierrefonds که توسط Eugène Viollet-le-Duc در حال اجرا بود تصمیم گرفت تا ایده ساختن قلعه نیوشوان اشتین را عملی سازد. در فوریه ۱۸۶۸ پدربزرگ او به نام لودویک اول درگذشت و مبلغ قابل توجهی از دارایی او آزاد شده و به لودویک دوم رسید. این موضوع اجازه داد تا لودویک پروژه معماری قرون وسطایی خود را به عنوان یک منزل شخصی و به دور از پایتخت مونیخ به اجرا در بیاورد.
تاریخچه قلعه نیوشوان اشتین
طراحی ساختمان توسط طراح صحنه کریستین جانک طراحی شده و توسط معمار معروف ادوارد ریدل اجرا گردید. به دلایل فنی قلعههای ویران شده قدیمی نمیتوانستند در این طرح اقدام شوند و در ابتدا قرار بود یک ساختمان ساده جایگزین آنها شود اما رفته رفته طرحهای توسعهای جایگزین شد به گونهای که پادشاه اصرار داشت تا طرحها دقیقا همانند ایدههای اولیه خود او باشد و این موجب پیچیدگیهای خاصی در معماری قلعه میشد. در حالی که متخصصان معماری این نوع قلعهها همانند نیوشوان اشتین را به عنوان مهمترین آثار تاریخی اروپا در نظر میگیرند اما چنین پروژه هایی هیچ گاه به دلایل مالی از مرحله برنامهریزی خارج نمیشوند. طرحهای رومی، گوتیک، معماری و هنر بیزانس به صورت تک رنگ و با فناوریهای مدرن قرن نوزدهم همگی از ویژگیهای این قلعه است. سبک اصلی ساخت در ابتدا نیو گوتیک بود اما ساختمان هایی که در اواخر ساخته شد از سبکهای رومی بهره میبرد و همچنین طرحهای اپرایی نیز کم کم به آن منتقل شد.
در سال ۱۸۶۸ خرابههای قلعههای دوقولوی قدیمی به طور کامل تخریب شدند. سنگ پایه برای قلعه در تاریخ ۵ سپتامبر ۱۸۶۹ گذاشته شد و در سال ۱۸۷۲ زیرزمین آن تکمیل گردید. در سال ۱۸۷۶ همه چیز تا طبقه اول و همچنین نخستین دروازه آن به طور کامل ساخته شد. در پایان سال ۱۸۸۲ کار ساخت آن به صورتی به پایان رسید که لودویک بتواند اقامت موقت در آن داشته باشد اما کار ساختوساز همچنان در حال انجام بود. در سال ۱۸۷۴ مدیریت کارهای عمرانی از ادوارد ریدل به جورج ون دولمن منتقل شد. مراسم افتتاحیه قلعه در سال ۱۸۸۰ برگزار شد و پادشاه توانست در سال ۱۸۸۴ به ساختمان جدید نقل مکان کند و در همان سال پس از اینکه پادشاه مدیریت کارها را از دولمن گرفت انجام کارها به جولیوس هوفمن انتقال پیدا کرد. قلعه به صورت یک ساختمان آجری ساخته شد و بعدا با پوشش سنگی نمای آن را آماده کردند. سنگهای آهکی از یکی از معادن نزدیک قلعه فراهم شده بود. سنگ مرمر نیز برای پنجره ها، دندههای قوسی، ستونها و … استفاده شد. سالن ترون بعدا به ساختمان اضافه شد زیرا نیاز به یک چارچوب فولادی داشت.
ساختوساز قلعه نوشوان اشتین
حملونقل مصالح ساختمانی به وسیله داربست و جرثقیل بخار و یک جرثقیل دیگر در محل ساختمان انجام میشد. ساخت نیوشوان اشتین حدود ۲ دهه زمان برد، در سال ۱۸۸۰ حدود ۲۰۰ کارگر غیر از تامینکنندگان غیر مستقیم در این محل فعالیت داشتند. در زمانی که پادشاه اصرار داشت تا تغییرات فوری ایجاد کرده و یا بخشی را به سرعت آماده کنند تا ۳۰۰ کاگر به طور همزمان فعالیت کرده و گاهی شبها نیز به کمک نور چراغهای نفتی به کار خود ادامه میدادند. ۵۱۳ تن سنگ مرمر، ۱۷۱۰ تن ماسه سنگ و ۲۰۵۰ متر مکعب چوب برای ساخت آن استفاده شد. در سال ۱۸۷۰ یک جامعه برای بیمه کارگرانی که درامد ماهانه پایینی داشتند توسط خود لودویک تاسیس شد.
گفته میشود حدود ۳۰ نفر در هنگام ساخت این قلعه کشته شدهاند. در سال ۱۸۸۴ پادشاه توانست به قلعه نیوشوان اشتین (که هنوز هم ناتمام بود) نقل مکان کند و در سال ۱۸۸۵ مادرش را برای تولد ۶۰ سالگی خود به این قلعه دعوت کرد. در سال ۱۸۸۶ اغلب بخشهای خارجی قلعه پایان یافته بود و در همان سال لودویک بیشتر بخشهای چوبی را با فولاد جایگزین کرد. با وجود اندازه آن، این قلعه فضایی برای سالن سلطنتی نداشت و بیشتر شامل اتاقهای خصوصی و اتاقهای خدمتکاران پادشاه بود. قصر برای لودویک به عنوان یک سالن تئاتر ساکن در نظر گرفته شده بود. یک محل برای زندگی و کار ریچارد واگنر نیز ساخته شد که البته او در سال ۱۸۸۳ قبل از اینکه ساخت قلعه تکمیل شود درگذشت. در نهایت نیز خود لودویک تنها ۱۷۲ روز در این کاخ زندگی کرد.
با گسترش آرزوها و خواستههای پادشاه هزینههای آن نیز افزایش یافت. در تخمین هزینهها بارها تجدید نظر شد و در ابتدا قرار بود پروژه تا سال ۱۸۷۲ به اتمام برسد که بارها به تعویق افتاد. هزینه ساختوساز در طول عمر پادشاه ۶٫۲ میلیون مارک آلمان شد که تقریبا دو برابر ۳٫۲ میلیونی بود که در ابتدا تخمین زده شده بود. حتی زمانی که در سال ۱۸۸۴ بدهیهای لودویک به ۱۴ میلیون مارک رسیده بود او اصرار داشت تا پروژه معماریش را به پایان برساند. پس از مرگ پادشاه نیز قلعه همچنان ناقص باقی مانده و بخش هایی از ساخت آن نیز حذف شد. پس از به جمهوریت رسیدن باواریا این نیوشوان اشتین بهدست وزارت دارایی افتاد تا بتواند از گردشگری ان کسب درامد داشته باشد. با توجه به موقعیت قرار گیری آن، این قلعه از آسیب در هر دو جنگ جهانی در امان ماند و پس از جنگ دوم در لیست آثار هنری جهان قرار گرفت.
معماری داخلی قلعه
با تکمیل شدن کاخ، این قلعه بیش از ۲۰۰ اتاق را شامل میشود که از جمله مکان هایی برای مهمانان و خدمتکاران بوده و در مجموع فضای کلی طبقات حدود ۶ هزار متر میباشد. این قلعه با چندین نوآوری در اواخر قرن نوزدهم تاسیس شد که از جمله آنها میتوان به سیستم زنگ برای خدمتکاران، خطوط تلفن، سیستم گرمایش مرکزی و همچنین آب گرم و توالت اتوماتیک اشاره کرد. یکی از اصلیترین اتاقهای قلعه نیوشوان اشتین سالن آوازان و سالن ترون است که بسیار مورد توجه خود لودویک قرار داشت. در سایر قسمتها و اتاقها دیوارههای قلعه با نقاشیها و معماریهای بینظیر تزیین شده است.
قلعه نیوشوان اشتین به عنوان نماد جهانی دوران رمانتیسم است. این کاخ در فیلمهای متعددی از جمله لودویک دوم، لوچیو ویستونی، درام جنگی فرار بزرگ و چیتی چیتی بنگ بنگ مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین این قلعه الهام بخش کارتون زیبای خفته و سایر برنامههای کارتونی مشابه آن بوده است. در سال ۱۹۷۷ تصویر این قلعه بر روی تمبرهای آلمان غربی چاپ شد و همچنین در سال ۲۰۱۲ نیز در یک برنامه مشترک بین آلمان و انگلستان سکههای ۲ یورویی با تصویر قلعه نیوشوان اشتین ضرب گردید. در سال ۲۰۰۷ نیز به عنوان یکی از فینالیستهای هفت عجایب جدید در جهان شناخته شد. این قلعه در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار ندارد. همچنین یک شهاب سنگی که در ۶ اوریل ۲۰۰۲ در مرز آلمان و اتریش با زمین برخورد کرد به نام نیوشوان اشتین نامگذاری گردید.
شهرت قلعه نیوشوان اشتین
در نهایت تمام تلاشهای لودویک دوم برای رسیدن به آرزوی همیشگیاش به طور کامل تامین نشد و قلعه نیوشوان اشتین آن طور که مورد نظر لودویک بود تکمیل نشد و او روزهای بسیاری کمی را در آن زندگی کرد. بازدید از این قلعه بسیار شگفتانگیز میباشد و البته میبایست بدانید که به دلیل رعایت شرایط ایمنی و همچنین مرمت نماها و مراقبت از دیوارههای آن بازدید از این قلعه در زمان هایی ممکن است محدود شوند.
منبع: الی گشت
