پیمان مولوی / کارشناس اقتصاد بینالملل
برای به حداقل رساندن آثار محدودیتهای بینالمللی باید به توان تمامی نیروهای ایرانیان داخل و خارج از کشور اعتقاد داشت. متاسفانه روند خروج نیروهای متعهد و متخصص به خارج از ایران ادامه دارد که این روند باید با ایجاد فضایی مساعد برعکس شود. در این میان اقدامی که میتواند مفید باشد استفاده از نسلی متفاوت از مدیران در جایگاههای مدیریتی مبتنیبر شایستهسالاری است. اکنون شاهد فشار بسیار بر تولیدکنندگان و کارآفرینان داخلی هستیم و با تسهیلگری میتوانیم فضا را مساعد و امید را به فضای اقتصادی تزریق کنیم؛ این امر میتواند با سیاستهای تشویقی مالیاتی، کم کردن فشار تامین اجتماعی، آسانسازی شرایط کسبوکار و... انجام شود. تجدید ساختار اقتصاد ایران بدون اجرای موارد پیشگفته اتفاق نخواهد افتاد. کسانی که ایجادکننده بحرانهای اقتصادی کنونی هستند توانایی تجدید ساختار را ندارند و نخواهند داشت. بنابراین در روابط اقتصادی نیز باید تعریفی جدید داشته باشیم و تعامل با کشورها مبتنیبر دانش را افزایش دهیم. در این راستا نیازمند روابطعمومی حرفهای اقتصادی و فرهنگی در سطح جهان هستیم. توجه به خدمات در کشور تولید ناخالص داخلی را افزایش میدهد. حقوق مالکیت معنوی و اهمیت دادن به آن و ایجاد بسترهای حرفهای و کارا در این حوزه که خود حافظ منافع است با تسهیلگری در کسبوکار ایجاد میشود. ارتقای استانداردها و استفاده از تجربه کشورهای دیگر راهکار دیگر کاهش تاثیر محدودیتهای بینالمللی است. مبارزه قدرتمندانه با فساد نیز میتواند یکی از بزرگترین تسهیلکنندگان رشد اقتصادی ایران باشد. باید تا دیر نشده روند تغییر ساختار اقتصادی را آغاز کنیم تا با توانمندی بخشهای گوناگون به توسعه دست یابیم. تجربه تحریمها در سالهای گذشته نشان داد اقتصاد ایران با این فشارها به زانو درنمیآید و باید با برنامهریزی تاثیر آن را به حداقل رساند.
