اقتصاددان و عضو هیاتعلمی دانشگاه علامهطباطبایی، عوامل سیاسی را بیش از هر چیز بر آسیبپذیری اقتصاد کشور موثر دانست و گفت: اقتصاد کشور تحت تاثیر ایدئولوژی و روش حاکمیت مبتنیبر جمهوری اسلامی است.
محمدعلی دهقاندهنوی در گفت و گو با پایگاه خبری گسترش اظهار کرد: به دلیل دشمنیهایی که با این ایدئولوژی در سطح جهان وجود دارد کشور با دشمنان زیادی روبهرو است.دهقاندهنوی دومین عامل را مسائل ژئوپلتیک و منطقه جغرافیایی اعلام کرد و گفت: حضور ایران در منطقه جغرافیایی خاص جهان و منافعی که قدرتهای بزرگ در این منطقه دارند باعث شده ناآرامیها و مشکلات سیاسی بیش از حد در این منطقه وجود داشته باشد. بنابراین عوامل سیاسی و جغرافیایی تاثیر زیادی بر آرامش اقتصادی کشور دارد. از این رو، شوکها و نوساناتی که به این اقتصاد وارد میشود بیش از یک اقتصاد معمولی در جهان است. در طول یک دهه گذشته شدت گرفتن تحریمها، مناقشههای منطقهای، جنگ سوریه و عراق و... اقتصاد ایران را به شدت زیر فشار قرار داده است. عضو هیاتعلمی دانشگاه علامهطباطبایی با اشاره به بنیه اقتصادی کشور در رویارویی با این شوکها اظهار کرد: اقتصاد هر چه بنیه قویتری داشته باشد در مقابل این تهدیدها مقاومتر است. متاسفانه به دلیل قرار گرفتن در معرض این هجمهها و از سوی دیگر، ناکارآمدی نظام مدیریت دولتی کشور در داخل طی ۴ دهه گذشته همه دست بهدست هم دادهاند و اجازه ندادهاند بنیه اقتصادی قدرتمندی در کشور شکل بگیرد. وی وابستگی به فروش نفت را یکی از مهمترین عوامل داخلی موثر بر آسیبپذیری اقتصاد عنوان کرد و افزود: در طول سالهای گذشته این وابستگی کمتر شده اما هنوز یک عامل موثر و مهم در اقتصاد به شمار میرود. یکی از شاخصهایی که قدرت اقتصاد را نشان میدهد تولید ناخالص داخلی است. در طول ۴ دهه گذشته ایران نتوانسته رشد اقتصادی مطلوبی داشته باشد، متوسط رشد اقتصادی ایران در ۴۰ سال گذشته کمتر از ۴ درصد است. چنین اقتصادی نمیتواند کشوری را که ایدئولوژی خاصی در جهان در پیش گرفته است، نمایندگی و از آن پشتیبانی کند. دهقاندهنوی با بیان اینکه سهم بهرهوری در همین رشد اقتصادی بسیار اندک است، افزود: سهم بهرهوری در رشد اقتصادی کشور گاهی منفی و صفر بوده است یعنی از همین امکانات محدود نیز نتوانستهایم به خوبی بهرهمند شویم. در این موضوع نیز مدیریت ناکارآمد دولتی، رانتجویی بخش خصوصی، نبود زیرساخت مقررات، ضعفهای نظام مالیاتی و... نقش دارند. دهقاندهنوی با تاکید بر اینکه در کنار تمام این عوامل، اقتصاد دولتی آسیبپذیری اقتصاد را بیشتر کرده است، افزود: دولتی بودن اقتصاد سالهاست تاثیر منفی خود را بر کشور گذاشته است؛ چالش اصلی در این زمینه اندازه دولت نیست بلکه حضور دولت در بخشهای مختلف است، در جاهایی که دولت باید حضور قوی و اثرگذار داشته باشد مثل حمایتهای اجتماعی، آموزش، تامین اجتماعی، سلامت و... حضور دولت اندک است. این در حالی است که در بخش تولید، خدمات و بنگاهداری که دولت نباید حضور داشته باشد شاهد حضور پررنگ آن هستیم. به عبارت دیگر، ساختار دخالت دولت در اقتصاد، مناسب نیست.
