کوروش آریش / فعال سفالگری
سفال و سرامیک هنری است که هنرمندان بسیاری از کشورهای دنیا به آن میپردازند.ایران نیز یکی از کشورهایی است که هم در این زمینه شهر جهانی سفال و سرامیک یعنی لالجین را دارد و هم کلپورگان به عنوان روستای جهانی سفال و سرامیک نام گرفته است. با اینهمه ایران در میان کشورهای دنیا در این زمینه در سطح متوسط قرار دارد و بسیاری از کشورها مانند ژاپن و کره جنوبی از نظر تکنیکی بسیار بهتر و حرفهایتر از ایران فعالیت میکنند. دلیل این امر نیز آن است که مواد اولیه ایران مناسب دمای پخت متوسط هستند و به طور کلی بیشتر محصولات سفالی ایرانی با دمای ۱۲۰۰ درجه و نه بیشتر از آن در کوره پخته میشوند، چراکه مواد کانی و معدنی ایران برای دمای بالاتر مناسب نیستند و اجازه واردات مواد اولیه سفال و سرامیک را نیز نداریم. به همین دلیل از خاک رس ایرانی در تولید محصولات خود استفاده میکنیم که درجه ۳ است و دیگر در دنیا به عنوان مواد اولیه درجه یک شناخته نمیشود. از سوی دیگر سفالگران کلپورگان که اکنون روستای جهانی سفال و سرامیک شناخته شده، کاملا به صورت سنتی فعالیت میکنند و موزه زنده صنایعدستی به شمار میرود، اما فعالیت سنتی و بهره نبردن از تکنیکهای مدرن اقدام مناسبی نیست و از نظر تکنیکی کیفیت بالایی ندارد. با اینهمه محصولات سفالی کلپورگان بسیار زیبا هستند. به طور کلی سفال و سرامیک طرفداران بسیاری در سراسر دنیا و ایران دارد، اما آموزشهای این هنر، ابتدایی و کوتاهمدت هستند که به دلیل تجربهمحور بودن این هنر است. به طور کلی بسیاری از تکنیکها و روشهای تولید سفال و سرامیک در اثر ممارست و تمرین بهدست میآید و فرمول ریاضی خاصی برای سفالگری وجود ندارد. بنابراین میتوان تمامی اصول سفالگری را در ۲ هفته آموزش داد و مابقی به تجربه و تمرین هنرمندان و فعالان سفالگری بستگی دارد.
