احمد مقنیزاده / کارشناس گردشگری
گردشگری بینالمللی به نوعی از گردشگری گفته میشود که در آن مردم کشورهای مختلف به دیگر کشورهای دنیا سفر کرده و از نزدیک با ویژگیهای فرهنگی، اجتماعی و تاریخی مردم آن کشورها آشنا شده و از جاذبههای گردشگری دیدن میکنند.در واقع کنجکاوی و تمایل انسانها موجب شده به کشورهای دیگر جهان سفر کنند و با دیگر روشهای زندگی آشنا شوند. از جمله عواملی که موجب میشود گردشگران به دیگر کشورها سفر کنند، آشنایی با شیوههای متفاوت زندگی در دنیا است. در این میان کشورهایی میتوانند از گردشگران بیشتری بهره ببرند که فرهنگ آن کشور با روحیات عمده کشورهای جهان بیشتر سازگار باشد. از سوی دیگر از لحاظ اقتصاد گردشگری، گردشگران کشورهای توسعهیافته که از دیگر کشورها بازدید میکنند، منفعت بیشتری برای آن کشور به ارمغان میآورند، اما آن گردشگران از کشورهایی بازدید میکنند که فرهنگ آن کشور با فرهنگ خودشان بیشتر سازگار باشد. به طور کلی مبانی فرهنگی هر کشور را ارزشهای بومی و منطقهای و در برخی موارد، ارزشهای بینالمللی تعیین میکنند و هرچه ارزشهای بومی و منطقهای کشوری با ارزشهای بینالمللی نزدیکتر باشد، آن کشور در جذب گردشگرهای بینالمللی فرهنگی بهویژه کشورهای توسعهیافته که منفعت بیشتری میرسانند، موفقتر هستند. جامعهای که در آن حقوق بشر و مبارزه با فساد و پولشویی از شاخصهای بهتری برخوردار باشد و عدالت بیشتری برقرار باشد و فاصله طبقاتی کمتری احساس شود، از ارزش بالاتری برخوردار است و این ارزش را خود آن جامعه باید ایجاد کند. ارزشهای بینالمللی موجب افزایش وجهه بینالمللی میشود و رتبه ملتها و کشورها را در جامعه بینالمللی بالا میبرد. البته ارزشهای بومی و منطقهای نیز تا زمانی که توسط افراد آن جامعه قابل احترام هستند، باید توسط گردشگران بینالمللی فرهنگی که به آن منطقه وارد میشوند نیز محترم شمرده شوند، در غیر این صورت اهانت به آن جامعه محلی به شمار میرود و این نقض یکی از مهمترین اصلهای گردشگری پایدار است، اما در نظر داشته باشیم که نخستین گزینهای که آن گردشگر انتخاب میکند، حذف آن مقصد از فهرست بازدید خود است. به طور کلی گردشگری یک مقوله ملی بوده و تمام مردم منطقه باید در تعیین سیاستهای کلی و جزئی آن در قالب سازمانهای مردمنهاد نقش داشته باشند؛ در این صورت میتوان فرهنگ اصلی مردم را به نمایش گذاشت.
