معلمان بدانند؛ برخی نمی توانند کتاب کمک آموزشی بخرند

یک دبیر عربی دبیرستان دوره اول گفت: معلمان باید بدانند که برخی از دانش آموزان نمی‌توانند کتاب کمک آموزشی بخرند. بنابراین اگر تمرینات کتاب‌های درسی کافی نیست، بهتر است از جزوه استفاده کنیم.

مینا صادقی که هفت سالی است به عنوان معلم در مدارس راهنمایی و حالا هم دبیرستان دوره اول مشغول به تدریس است در گفت‌وگویی با خبرنگار پایگاه خبری گسترش در خصوص معایب اجباری کردن کتب کمک آموزشی در مدارس اظهار کرد: مدتی به عنوان معلم جایگزین به جای همکارم سر کلاس هایش رفتم. معلم دستور داده بود که همه دانش آموزان باید یک کتاب کمک آموزشی را تهیه کنند و بخش اعظمی از آموزش خود را از روی این کتاب انجام می‌داد. وی افزود: آنطور که دیده می‌شد، زهرا، تنها دانش آموزی بود که در آن مدرسه نتوانسته بود این کتاب را تهیه کند و از شدت خجالت هر بار می‌گفت که کتابش را در خانه عمو، خاله و یا عمه جا گذاشته است. صادقی ادامه داد: کم حرف می‌زد و نمی‌شد از رفتارش فهمید که چه مشکلی دارد. هیچ وقت درس نمی‌خواند، تکالیفش را انجام نمی‌داد، لباس فرم مدرسه را نمی‌پوشید و اگر هم می‌پوشید به شدت چروک بود. این دبیر زبان عربی گفت: آن طور که فهمیدم معلم هیچ توجهی به او نمی‌کرد؛ نه اسمش را در فهرست حضور و غیاب می‌خواند و نه از او درس می‌پرسید. تکالیف همه را می‌دید به جز تکالیف زهرا و این که زهرا از این واقعه در عذاب بود. صادقی بیان کرد: مدت کمی گذشت تا بنا بر تجربه مشکلش را فهمیدم و او از نگاهم می‌فهمید که به او فکر می‌کنم. به همین خاطر، با این که ۱۲، ۱۳ سال داشت وقتی به او نگاه می‌کردم بیشتر وقت‌ها خودش را زیر نیمکت مخفی می‌کرد. مثل طفل یک ساله‌ای که دستش را جلوی چشمش می‌گیرد تا مثلا از نظر دیگران قائم باشد. این دبیر زبان عربی ادامه داد: تصمیم گرفتم به او کمک کنم. مشخص بود در خانه‌اش مشکلی دارد که منجر به این شده که سرپرستش برای او کتاب کمک آموزشی را نمی‌خرند. پس برایش کتاب مورد نظر را خریدم و زهرا به مرور به یک دانش آموز تبدیل شد. این معلم تاکید کرد: ایراد و اشکال از والدین زهرا نبود؛ شاید هم اصلا والدینی در کار نبود! هیچ کس نمی‌داند در خانه زهرا چه می‌گذشت اما همه می‌دانند که آمار معلمانی که دانش آموزان را وادار به خریدی مضاعف می‌کنند بسیار است. این همه ماجرا نیست. گاهی مدیران مدرسه کلاس‌های تقویتی را برای همه دانش آموزان اجبار می‌کنند. این کلاس‌ها که گاهی هزینه بر است، توسط همان معلمی که در کلاس اصلی تدریس می‌کند اداره می‌شود. معلمان هم گاهی کار اضافه‌ای نمی‌کنند و صدای دانش آموزان و اولیا هم به جایی نمی‌رسد.