زیر آب رفت و تا زمانی که جعبهسیاه و اطلاعات دقیقی از برخورد نفتکش ایرانی با کشتی باربری چینی بهدست نیاید، درباره آن نمیتوان اظهارنظر دقیقی کرد. روزهای گذشته روزنامه به این موضوع پرداخت و خبر احتمال غرق شدن آن از سوی این روزنامه منتشر شد. اکنون کشتی غرقشده و نه تنها خانوادههای داغدار خدمه این کشتی، بلکه تمام ایرانیان از این حادثه غمگین هستند. آنچه اکنون در این زمینه اهمیت دارد، کدهایی است که سازمانهای بینالمللی دریایی در این زمینه ممکن است به استاندارد نفتکشها اضافه کنند. کدها و ملزومات استاندارد بهطور معمول پس از سوانح اینچنینی تصویب میشود. این بار هم بسیاری از کارشناسان پیشبینی میکنند در صورتی که جزییات این سانحه منتشر شود، کدهایی به استاندارد نفتکشها برای خروج از بندر و طی کردن مسیر دریایی، اضافه شود. کدهایی که به نرخ جان ۳۲ خدمه این کشتی بهدست میآید، شاید مانع بروز دوباره چنین حادثهای شود. البته در این زمینه باید در نظر داشت این کدها تنها به نفتکش ایرانی مربوط نمیشود. هنوز درصد قصور در این برخورد مشخص نشده و شاید قضاوت درباره آن چند ماهی طول بکشد. به هر حال مشخص است هم نفتکش ایرانی مجوزهای لازم را داشته و هم کشتی باربری چینی مدارک مورد نیاز برای این سفر دریایی را کسب کرده است. با این حال یک سوی این ماجرا درصد بیشتری تقصیر دارد و با توجه به حجم سانحه به نظر میرسد کدهایی برای افزایش کیفی سطح استانداردها در نظر گرفته شود. پس از تصویب و در نظر گرفتن کدهای تازه، هر نفتکش و کشتی باربری که روی آب شناور شود، یادگاری از ۳۲ خدمه سانچی خواهد بود. سلامت سفرهای دریایی پس از تصویب این کدها مدیون خدمه سانچی خواهد بود. خدمهای که مرگ عظیمی را در تاریخ صنایع دریایی بهنام خود ثبت کردند و خانوادههای بسیاری داغدار شدند اما مانع بروز دوباره چنین اتفاقهایی خواهند شد. ۳۲ خدمه این کشتی غرامتی به ارزش جان خود دادند تا کشتیها و نفتکشها از بروز دوباره این اتفاق مصون بمانند. هر چند احتمال چنین اتفاقهایی باز هم وجود دارد و سفرهای دریایی هرگز بدون خطر نخواهند بود اما بهطور قطع راهکاری درنظر گرفته میشود که ضریب بروز دوباره این حادثه کاهش یابد.
