نینجوتسو (Ninjutsu) به مجموعه مهارتهای رزمی گفته میشود که از سلاحهای نامتعارف برای مبارزات مخفیانه، جاسوسی یا نفوذ بهره میگیرد. یادگیری و اجرای تکنیکهای نینجوتسو به چابکی، سرعت، قدرت تمرکز و تصمیم گیری بستگی دارد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش ، نینجوتسو یک سیستم نظامی- جنگی در ژاپن بوده است که برای اهداف خاصی مانند جاسوسی، قتل، نفوذ توسط افرادی به نام شینوبی یا نینجا انجام میگرفته است. منشا پیدایش نینجوتسو همانند رفتار نینجاها محرمانه باقی مانده است. اما احتمال میرود که کلمه شیوبی یا نینجا حدود قرن چهارده میلادی بهوجود آمده باشد. یک روایت از پیدایش نینجوتسو، ریشههای این هنر رزمی را در امپراطوری تانگ چین پیدا کرده است. در آن زمان نینجاهای چینی بیشتر تمرینات خود را در جنگلهای شمال چین انجام میدادهاند. در این دوره تاریخی، نسلهای امپراطوری کره مانند گوگوریو و شیلا حکومت را در دست داشتند. امپراطوری تانگ چین با ارسال نینجاها و با پشتیبانی نظامی از شیلا، در مبارزه با دشمنان کره به خصوص ژاپن نقش زیادی داشته است. تاریخچه نینجوتسو و نینجا پس از سقوط امپراطوری تانگ در چین، جمعی از کارشناسان نظامی چین به ژاپن آمدند. این افراد تاکتیکها و فنون آمورزش رزمی متنوعی را به همراه خود به این جزیره منتقل کردند. دایسوکه توگاکوره و کاین دوشی نخستین استادان نینجوتسو در ژاپن لقب دارند. در ابتدای پیدایش نینجوتسو در ژاپن، این هنر نظامی یک رقیب به نام بوشیدو سامورایی داشت. بوشیدو هنری مستحکم و با نظم سامورایی است و هشت قانون اصلی و اخلاقی دارد. فنون جنگ بوشیدو بیشتر موارد با شکست مواجه میشد چراکه شرافت، اخلاق، ادب، متانت و... از مبانی بوشیدو هستند. اما از طرف دیگر، نینجوتسو از هر روشی برای پیروزی استفاده میکرد. هر نینجا اجزاه مسموم کردن، جاسوسی، نفوذ و فریب داشت و این با اصول سامورایی در تناقض بود. با این حال، نینجوتسو در زمان حکومت فئودالی ژاپن پیشرفت زیادی داشت. ابداعکنندگان این رشته آموزشگاههای متعددی برای گسترش این هنر رزمی بهوجود آوردند. تمرینات نینجوتسو شامل دویدن، فرار کردن، پنهان شدن، کار با سلاح، فریب و جاسوسی و آشنایی با دارو میشد. نینجوتسو شامل لگد زدن، چنگ زدن و تای یوزسو (مهارتهای خالی دست خطی و دایره ای) میشود. همچنین بر استفاده از سلاحهای سنتی مانند شمشیر، خنجر، دارت، زنجیره وزن و شوریکن (ستاره نینجا) تاکید دارد. آموزش مدرن مهارتهای نینجا با الهام گرفتن از گذشته شامل اسب سواری، مواد منفجره و سم میشود.
مهارتهای آموزشی نینجوتسو نخستین مدرسه نینجوتسو توسط شاگردان دایسوکه توگاکوره تاسیس شد. ۱۸ مهارت متنوع و کارآمد زیر در نوشتهها و آموزههای این مدرسه جای گرفته است. ۱. سِیشین تِکی کیویو - Seishin Teki Kyoyo - فرهنگ یا پالایش روحی ۲. تای جوتسو - Tai Jutsu - مبارزه بدون سلاح ۳. نینجاتو - Ninjato - مبارزه با شمشیر ۴. بوجوتسو - Bo Jutsu - مبارزه با چوب ۵. شوریکِن جوتسو - Shuriken Jutsu - هنر استفاده از تیغههای چندپر (ستاره) ۶. سو جوتسو - So Jutsu - مبارزه با نیزه ۷. ناگیناتا جوتسو - Naginata Jutsu - مبارزه با تبرزین ۸. کوساری کاما جوتسو - Kusarigama Jutsu - داس و زنجیر ۹. کایاکو جوتسو - Kayaku Jutsu - هنر آتش و انفجار ۱۰. هِنسو جوتسو - Henso Jutsu - هنر تغییر چهره و جعل هویت ۱۱. شینوبی ایری - Shinobi Iri - نفوذ به مکان یا منطقه هدف ۱۲. با جوتسو - Ba Jutsu - هنر سوارکاری ۱۳. سوئیرِن جوتسو - Suiren jutsu - مبارزه در آب و نفوذ از طریق رودخانه ها، برکهها و دریاچه ۱۴. بوری یاکو - Boryaku - تاکتیک و استراتژی ۱۵. چوهو - Choho - جاسوسی و کسب اطلاع ۱۶. اینتون جوتسو - Inton Jutsu - هنر فرار و مخفی شدن ۱۷. تِن مُن- Ten mon - شناخت وضعیت آب و هوا ۱۸. چی مُن - chi mon - جغرافیا و جهت شناسی اصول آموزش نینجوتسو ۱) Nagare - ناگاره: در معنای لغوی به عنوان "جریان" ترجمه شده، و مفهوم تحرک آرام، زیبا و با طمانینه قسمتهای مختلف بدن یک نینجا از آن برداشت میشود. این حرکات تنها مختص نینجا نیست، بلکه هنگام درگیری با فرد مهاجم نیز باید رعایت شود. به جای اجرای حرکات با وقفه که دارای یک نقطه آغاز و یک نقطه پایان هستند، سبکی که امروزه، تقریبا در بسیاری از هنرهای رزمی دیده میشود، نینجوتسو نینجا "هنر بدن" است و شامل ایجاد یک جریان پیوسته در حرکات بدن میشود. ۲) Ritsudo - ریتسودو: این عنصر زمان بندی یا "ریتم" مبارزه است. سه جنبه درباره یک سناریوی دفاع شخصی در مبارزات نینجوتسو وجود دارد. در سطح شخصی، این زمان بندی حرکت بخشهای بدن نینجا است که باید به صورت دقیق تنظیم شود تا تمام طول حرکات به درستی و به موقع اجرا شود. این ویژگی شرط لازم برای یک مبارزه کارآمد نینجوتسو است. همچنین، سرعت عکس العمل نینجا برای برابری یا غلبه بر حرکات حریف نکته قابل توجهی است. در نینجوتسو ریتم مبارزه باید تنظیم شود، بهتر است به موقع عقب نشینی کرد و با ذخیره انرژی دوباره حمله را از سر گرفت. ۳) Kotsu - کوتسو: در ریشه هر گونه روش یا مدل رزمی معتبر برای پاسخ مؤثر به خطر، یک استراتژی اصلی یا "طبیعت ضروری" وجود دارد. هنگام تمرین و مبارزه، قبل از مشت زدن، ضربه زدن، قفل کردن حریف، و پرتاب به سوال: "این حرکت چه تاثیری بر رقیب دارد؟" پاسخ دهید. به جای محدود کردن درک خود از نینجوتسو، به عنوان یک مبتدی که ضربه زدن را فقط راهی برای آسیب و غلبه بر حریف میداند، باید بدانید که یک نینجای حرفهای به فکر اجرای حرکاتی است که حرکات بعدی رقیب را محدود میکند، تکنیکهای او را آنالیز کرده و به موقع ضربه تمامکننده را وارد میکند.
