فاطمه امیراحمدی - خبرنگار
زمانی در رشته علوم ارتباطات اجتماعی به ما میگفتند یکی از راههای اطلاع از درستی یا نادرستی اخبار این است که اگر تمام رسانهها درباره موضوعی یک خبر را اعلام کردند، میتوان مطمئن شد خبر درست است اما اگر هر رسانهای به امری جدا از دیگری پرداخت برای یافتن حقیقت موضوع باید خود تلاش کنید. به قول معروف «هر کسی از ظن خود شد یار من». وضعیت صنعت قطعه اگر یک موضوع پنداشته شود اخباری که از سوی نهادهای مرتبط با این صنعت، انجمنها، اتحادیهها و... اعلام میشود گاهی یکسان و گاهی بسیار متضاد با یکدیگر است که همدیگر را نقض میکنند؛ یکی از تحقق ۴۰درصد داخلیسازی میگوید و دیگری از نهایت ۲۰درصد. یکی میگوید ۹۰درصد جامعه قطعهسازان با همتایان بینالمللی مشارکت دارند و دیگری از محدود مذاکرات خارجی به نتیجه نشسته در صنعت قطعه صحبت میکند.حال با این شرایط طبیعی است برای یکی شدن حرفها، خواسته و تاکید شود خبرنگار تنها از یک مجرا ورود کند. این از منظری خوب است و از دیدگاهی نامطلوب؛ خوب به این لحاظ که مجموعه منسجمتر بهنظر میآید و نامطلوب است چراکه حقایق در پشت برخی اظهارنظرهای مصلحتی ناپدید میشود. انسجام منجر به وحدت میشود و در شرایط سخت این وحدت بسیار کمککننده است تا بتوان به سلامت از مشکلات و چالشهای دردسرساز عبور کرد. شاید یک بار دیگر در یکی از یادداشتها عنوان کرده باشم خوب است هر نهادی در این صنعت به بخشی از مشکلات بپردازد و با هماندیشی یک همافزایی شکل گیرد. وقتی از بیرون بهعنوان یک ببیننده کارهای در حال انجام ازسوی این صنعت را دنبال میکنید به تاقدیسها و ناودیسهایی برخورد میکنید که بیش از آنکه شما را به یک نتیجه نهایی برساند دچار سرگردانی میکند و در این سرگردانی باید انگشتهای اتهام را دنبال کنید که در جهتهای مخالف نشانه رفته است. شاید جای یک نشست با حضور تمام مدیران و مسئولان این صنعت خالی باشد زیرا برخی سوءتفاهمها ناشی از شنیدن حرف دیگری از نفر سوم است. این اختلاف رسانه را نیز تحتتاثیر قرار میدهد و هر بار متهم میشود به انعکاس اخبار غیرواقعی درحالیکه در این بین فراموش میشود رسانه وظیفه بیطرفی دارد و باید به انعکاس دیدگاهها و نظرات کارشناسان بدون تغییر بپردازد.در ادامه این تضادها شاید بتوان نتیجه گرفت هر دو طرف درست میگویند اما از نگاه خودشان. این آسیبرسان نیست تا جایی که منافع پاییندستی فدای منافع بالادستی نشود.
