ابوالفضل حجازی - عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان موتورسیکلت کشور
صنعت موتورسیکلت از دو بخش تشکیل شده است؛ دستهای که به شکل محصول کامل (سیکیدی) وارد میشود مانند موتورسیکلتهای هندی یا موتورسیکلتهای اروپایی که تولیدکننده داخلی در آن هیچ نقشی ندارد. دسته دوم موتورسیکلتهایی (هوندای ۱۲۵ سیسی) هستند که حدود ۷۰ تا ۷۵ درصد بازار را به خود اختصاص دادهاند. تحریمها باعث شد صنعت موتورسیکلت رشد لازم را نداشته باشد و مدلهای قدیمی در حال تردد باشند درحالیکه تاریخ مصرف آنها به پایان رسیده است. نیاز امروز این صنعت تولید کامل در داخل است. در سالهایی که میتوانستیم به بومیسازی موتورسیکلت به شکل بهینه بپردازیم از این امر غفلت کردیم. باید حمایتهای لازم از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت انجام شود زیرا صنعتگران داخلی آسیب زیادی دیدهاند و بهلحاظ سرمایهگذاری شرایط مناسبی ندارند. شرایط و ضوابط در کشور با تغییر مدیریتی تغییر میکند بنابراین نمیتوانیم یک چشمانداز طولانیمدت در صنعت موتورسیکلت داشته باشیم ازاینرو کسی جرات سرمایهگذاری بلندمدت را در این صنعت ندارد. در دهه ۸۰ تا سقف ۸۰درصد کشور در قطعهسازی موتورسیکلت به خودکفایی رسید اما به دلیل آسیبهایی که از ورود کالاهای چینی دید بسیاری از واحدهای صنعتی از بین رفتند و از صحنه رقابت حذف شدند. اگر قرار باشد صنعتی بومی شود باید افقی روشن برای آن تدوین شود و با تغییر مدیریت برنامههای نوشته و پیشبینیشده دچار چالش نشود. این نقطه آسیبی است که صنعت موتورسیکلت کشور را نیز با مخاطره روبهرو کرده است.لازم است به بخش خصوصی بیشتر اعتماد کنیم تا بخشی از مشکلاتمان رفع شود. با اصلاح قوانین و تضمین سرمایهها میتوان سرمایهگذاران را به حضور در صنعت امیدوار کرد تا دوباره شاهد رونق صنایع کشور باشیم.
