ثبت احوال در ایران با صدور نخستین سجل برای دختری به نام فاطمه ایرانی در سوم دی ۱۲۹۷ شمسی در تهران فعالیت خود را آغاز کرد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، ثبت احوال در ایران با صدور نخستین شناسنامه برای دختری به نام فاطمه ایرانی در سوم دی ماه ۱۲۹۷ شمسی در تهران فعالیت خود را آغاز کرد. قبل از آن روحانیون، ریش سفیدان محله یا بزرگان قوم بودند که وقایع تولد را در کتاب های مقدس ثبت میکردند.
با توسعه شهرها و روستاها و افزایش جمعیت کشور نیاز به سازمان و تشکیلاتی برای ثبت وقایع حیاتی در دولت وقت احساس شد و به تدریج فکر تشکیل سازمان متولی ثبت ولادت و وفات و حتی صدور شناسنامه برای اتباع کشور قوت گرفت.
به این ترتیب،این سازمان در ۱۰ سال در تمام استانها و شهرستانهای بزرگ دایر و فعال شد. در این راستا شورای عالی انقلاب فرهنگی کشور به پاس قدردانی از خدمتگزاران ثبت احوال روز سوم دی را در تقویم رسمی کشور روز ثبت احوال نامگذاری کرد.
بر اساس این گزارش، تا سال ۱۳۰۷، سجل، یک ورقه هویتی بوده است. تصویری از ورقه هویتی را در این خبر می بینید.
