رییس اتحادیه فروشندگان اشیاء قدیمی و صنایع دستی تهران گفت: عامل اصلی گرانی صنایع دستی، سود کلانی است که فروشندگان میبرند و این گرانی به علت فروش کم و هزینه های کلان در تامین مغازه و محل فروش است.
سید محمد عبداللهی در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری گسترش اظهار کرد: صنایع دستی نسبت به میوه، خشکبار و محصولات دیگر در صادرات مزیت دارد. چرا که تولید صنایع دستی نیازمند مکان بزرگی نیست و هنرمندان حتی می توانند در گوشه ای از منزل کالای خود را تولید کنند. بنابراین کارآفرینی ارزان قیمتی را رقم می زند اما در نهایت این محصول با قیمتی گران به فروش می رسد.
وی با اشاره به ناتوانی مردم در خرید صنایع دستی گفت: با توجه به رکود اقتصادی، صنایع دستی در سبد کالای مردم نیست. بنابراین پیش از تولید باید از تقاضای بازار اطمینان حاصل کنیم. در واقع گاهی تولید ما به سوددهی نمی رسد. به عنوان مثال محصولی تولید می شود که اگر هزار نسخه از آن تولید شود، هزینه اولیه آن جبران می شود. بنابراین ما زمانی به سود دهی می رسیم که بیش از هزار تا فروخته باشیم اما نیاز بازار فقط هزار عدد از کالای ما است. در چنین شرایطی، تولید ما هیچ گاه به سوددهی نمی رسد. این شرایطی است که بسیاری از کالاهی ایرانی با آن مواجه هستند.
عبداللهی گفت: این عاملی است برای اینکه قیمت کالا را بالا ببریم تا بتوانیم سودی به دست آوریم. این چنین است که بسیاری از کالاهای ایرانی گران هستند.
وی افزود: قیمت محل عرضه نیز بر قیمت نهایی کالا تاثیر مستقیم می گذارد. امروز یک مکان تجاری شاید دو میلیارد تومان خریده شود. کسی که در صنف صنایع دستی مشغول است، در روز ۳ تا ۵ قطعه کالا می فروشد. حال این که با توجه به هزینه هایی که شده، شاید مجبور شود کالای مورد عرضه را با ۳۰۰ درصد سود بفروشد. بنابر این گرانی مکان نیز عامل دیگری است که قیمت صنایع دستی را بالا برده است.
رییس اتحادیه فروشندگان اشیاء قدیمی و صنایع دستی تهران تاکید کرد: با فرهنگ سازی و افزایش فروش می توان قیمت صنایع دستی را کاهش داد.
