شهادت و شهامت هیچگاه رنگ نمی‌بازد

ماندانا فتحی‌جو/ روزنامه نگار

زمانی که مردان و زنان غیور این مرز و بوم برای مقابله با دشمن تا دندان مسلح بیش از ۳۰ سال پیش سینه سپر کردند تا در مقابل آنها ایستادگی کنند، بسیاری از جوانان زمان حاضر هنوز به این دنیا قدم نگذاشته بودند و نمی‌توانند اکنون تصور کنند چگونه با دست‌های خالی و با آن خیل عظیم دشمن با نامردی و نامردمی به شهرها و به زنان و کودکان بی‌پناه یورش آورده بود؛ چه حس غریبی دارد. اما اکنون با سپری شدن آن ایام تنها با قاب تصویرها و فیلم‌های به‌جا مانده و با رسیدن به روزهای مقاومت و دفاع مقدس به بازشناسی جوانمردان و زنانی پرداخته می‌شود که روی خاطرات آنان غبار فراموشی و بی‌توجهی از سوی مردم نشسته و گاهی بر جراحت‌های قدیمی آنان این درد نیز هموار می‌شود، زمانی که با تمام شور جوانی به تمامی لذت‌های خود و گرانبهاترین آن یعنی جان، پشت پا بزنی و بروی به دل دشمنی که میدانی یا شهادت یا جانبازی حاصل آن است و به‌راحتی برای دفاع به دریا بزنی و با تمامی وجود بجنگی و ۸ سال از همه زندگی دست بشویی و بعد از گذشت چند دهه بگویند، این باورها اکنون خریدار ندارد، انگار اصحاب کهفی و تازه از خواب طولانی بیدار شدی و دیگر همرزمانت پر کشیده‌اند و تو مانده‌ای با کوله‌بار درد و سرخوردگی. نمی‌توانی پاسخ جوانانی را بدهی که الان در ناز و نعمت و امنیت وقت خود را در بی‌خبری سر کند. توان ماندن و باز ثابت‌قدم ماندن را از تو و باورهایت می‌ستاند. لحظه خوبی است حتی بسیار کوتاه به خانواده‌های آسیب‌دیده از جنگ تحمیلی و جراحت‌های ۳۰ ساله نظر بیفکنیم که حتی بسیاری از آنان در خانواده‌های خودمان تنها در چند قدمی و جلوی چشمان‌مان هستند و نمی‌بینیم! برای خیلی‌ها بیش از ۳۰ سال روی تخت و ویلچر ماندن و باز درود به روح پرفتوح امام راحل و شهدا دادن چقدر دور از تصور می‌نماید. اما آنان می‌گویند با خدا و امامان معامله کردیم. در طول دو قرن گذشته دو جنگ ویران‌کننده تمامی جهان را در هم کوبید و بازماندگان و کشته‌شدگان از این جنگ‌های خانمان‌سوز، تا قرن‌ها بعد همچنان قهرمانان و بازماندگان را عزیز می‌دارند و تنها در حد یک روز و هفته در خاطرشان نمی‌مانند. آنان به خوبی می‌دانند اگر اکنون هستند، به همت قهرمانان ملی است که از خود و خواسته‌های‌شان گذشتند، تا همیشه بمانند. اما زمانی که از دیدن فیلم‌های جنگ جهانی دوم حیرت‌زده می‌شویم و توان و رشادت آن مردان و زنان را می‌ستاییم، بیاد نمی‌آوریم قهرمانان گمنام ۸ سال جنگ در زمانه ما به‌سر می‌برند و باید به خوبی دیده شوند و از یاد نبریم اگر آنها نبودند ما در امنیت فعلی زندگی نمی‌کردیم. زمانی که باورهای شهادت و شهامت و از خودگذشتن‌ها در جامعه رنگ ببازد دیگر نمی‌توان از هجوم جنگ نرم سردمداران استکبار جهانی که به جای حمله مستقیم از طریق رسانه‌های مختلف بر ما مستولی شده و باورها و هویت ملی، مذهبی جوانان‌مان را نشانه رفته‌اند، به سلامت بیرون بیاییم. چون جوانان و نوجوانان را با باورها و اعتقادات ارزشمند به خوبی تعلیم نداده‌ایم. بر ما این وظیفه است تا رشادت‌ها و شهامت‌های مردان و زنان غیور این سرزمین را مانند لالایی مادرانه سینه به سینه بازگو کنیم و همواره منت‌دار ایثارگرانی باشیم که در خاطره‌ها روزبه روز رنگ‌باخته‌تر می‌شوند و حتی امکانات ابتدایی زندگی روزمره را ندارند و برعکس برخی که تنها از این مسیر آن هم بسیار کوتاه به سلامت گذشته‌اند، رانت‌ها و رابطه‌های خود را برای کسب موقعیت و قدرت افزایش داده‌اند. باید شرایط را برای تغییر نگاه قشر جوان به سرعت فراهم کنیم زیرا دشمن در بی‌خبری ما از طریق رسانه‌های گمراه‌کننده وارد خانه‌های‌مان شده است. اکنون به احترام تمامی آن مردان و زنان غیور سرزمینم که با شهادت و رشادت، از خود گذشتند تا بمانیم با احترام می‌ایستم و درود می‌فرستم به روح امام دل‌ها خمینی کبیر که با الگوی درست جوانان زمان خود را برای دفاع از حریت و آزادگی ایران با دستان خالی اما قلبی مطمئن از ایمان نگاه ایزد پاک در مقابل تمامی دشمن این آب و خاک هدایت کرد.