مدیر توسعه بنگاه سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران گفت: طرح توسعه اشتغال روستایی هنوز منتشر نشده و برخی از زوایای آن مسکوت مانده است. این طرح براساس منطق «فستفشن» طراحی شده است.
مرتضی انوشه در گفت و گو با پایگاه خبری گسترش اظهار کرد: تا زمانی که هر طرحی نهایی شود و تمام زوایای آن بررسی شود رونمایی و اطلاعرسانی کامل نخواهد شد. بودجه این طرح مشخص شده و با همکاری سازمان برنامه و بودجه همراه است ساختار اجرایی آن نیز تعریف شده اما تا زمانی که اجرای آن به قطعیت نرسیده است هنوز رونمایی نشده است. وی راهاندازی واحدهای صنعتی ۳ میلیارد تومان را پاشنه آشیل این طرح خواند و گفت: برای حل این مشکل نیز اقدام شده است. در این طرح راهاندازی شرکت پشتیبان مرکزی دیده شده که در کل کشور فعالیتها را هدایت میکند و از سوی انجمن پوشاک به عنوان عامل اجرایی تغذیه میشود. تمامی موارد مربوط به آموزش، بازاریابی، فروش، مدیریت فروشگاههای زنجیرهای از سوی شرکت پشتیبان کنترل میشود. به گفته انوشه، در طرح توسعه اشتغال روستایی زنجیره ارزش تولید و تامین پوشاک لحاظ شده است، افزود: فعالیتهای زنجیره ارزش پوشاک بین ۳ رکن شرکت پشتیبان مرکزی، شرکت پشتیبان استانی و کارگاههای روستایی تقسیم شده است. بنابراین واحدهای صنعتی کوچک روستایی برای کارگاه دوخت طراحی شده است و اینچنین با ارزش افزوده درنظر گرفته شده، دوام خواهند آورد. در این طرح آمده است که ۳۱ شرکت پشتیبان استانی برای برش، بستهبندی و شستوشو دیده شده است. این شرکتها بازاریابی، فروش و آموزش را انجام میدهد. ۱۵ میلیارد دلار ارزش بازار داخلی مدیر توسعه بنگاه سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران در ادامه به بازار داخلی پوشاک اشاره و تصریح کرد: ارزش بازار داخلی پوشاک حدود ۱۵میلیارد دلار با ۲۸۰ هزار نفر اشتغال است. اگر سالانه ۴ درصد نرخ رشد را درنظر بگیریم تا سال ۲۰۲۵ میلادی حدود یک میلیون ۶۰۰ هزار نفر اشتغال را در پیش خواهیم داشت همین بازار ۱۵ میلیارد دلاری اکنون دراختیار قاچاق است. بنابراین حتی اگر به صادرات نیز فکر نکنیم برای کنترل بازار داخلی میتوانیم تولید کرده و واردات را مدیریت کنیم. انوشه افزود: زمانی که با منطق فست فشن به عنوان تجربه موفق جهانی کار کنیم و بازاریابی پوشاک را به نهاد تخصصی که همان شرکت پشتیبان مرکزی است واگذار کنیم به طور قطع شبکهها یافت شده و مدیریت خواهد شد. همانطور که مواد اولیه را کنترل خواهد کرد شبکه توزیع و و فروش داخلی و خارجی را نیز مدیریت خواهد کرد. مدیر توسعه بنگاه سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران با بیان اینکه چرا اکنون کمتر صادراتی هستیم، گفت: اکنون زنجیره مناسبی در تولید پوشاک وجود ندارد و در نتیجه تولید پراکنده است و امکان صادرات وجود ندارد. آموزش مناسب داده نمیشود و کیفیت مناسب ایجاد نمیشود. بنابراین شرکت پشتیبان مرکزی با طراحی مناسب به صادرات محصول خواهد پرداخت. وی در پاسخ به چگونگی انجام تولید تخصصی در کارگاههای روستایی اظهار کرد: کار دوخت یکی از سادهترین فعالیتها در صنعت پوشاک است چرخکاری با آموزش ابتدایی میتواند با دستگاههای دوخت فعالیت کند. در این کارگاههای روستایی دوخت و اتوکاری انجام میشود اما کارهایی مانند شستوشو که به تصفیهخانه، ماشینآلات و افراد متخصصی نیاز دارد در شرکتهای پشتیبان استانی انجام خواهد شد. بنابراین در بخش روستا فقط اشتغال دیده شده است. انوشه با بیان اینکه این طرح نوپدیدار هنوز به مرحله اجرا نرسیده و زمان آن تا افق ۱۳۹۸ برنامهریزی شده است، ادامه داد: اشتغالزایی مستقیم طرح ۹۰ هزار نفر پیشبینی شده است. برای مثال، در شرکت پشتیبان مرکزی فقط در بخش فروش و فروشگاههای زنجیرهای ۳۰ هزار نفر اشتغال پیشبینی شده اما در ۶۲۰ کارگاه استانی حدود ۵۰ هزار نفر با اعتبار ۲ هزار ۵۰۰ میلیارد تومان دیده شده است. وی در بیان مشارکت صاحبان نشانهای مطرح پوشاک داخلی در اجرای طرح توسعه پوشاک با اشتغال روستایی گفت: بازوی اجرایی، مشاور اجرایی و ناظر اجرایی این طرح نیز انجمن پوشاک است که اعضای آن صاحبان نام و نشانهای مطرح پوشاک در بازار داخل هستند. خبرههای پوشاک در راس هرم انوشه در پاسخ به بیانات این کارشناس صنعت اظهار کرد: این ابهامات از طرفی مربوط به رونمایی نشدن طرح است. شرکتهای پشتیبان از سوی افراد آگاه و متخصص تاسیس میشود که سابقه فعالیت در صنعت نساجی و پوشاک دارد بنابراین شرکتهای استانی نیز از خبرههای صنعتی پوشاک تشکیل میشود. وی ادامه داد: در طرح ملی توسعه پوشاک در مناطق روستایی قرار نیست کالای نازل قابل رقابت با کالای نازل چینی تولید شود بلکه نگاه صادراتمحور حاکم است. اگر نگاهی به روستای کردآباد همدان بیندازیم، میتوانیم تجربه موفق کارگاههای تولید پوشاک روستایی را ببینیم که موفق به مهاجرت معکوس شده است و میزان بیکاری آن صفر است و محصول آن به بازارهای مشهور تهران ارسال میشود. انوشه گفت: یکی از ابرچالشهای ما در ایران، بیکاری و بحران آب است بنابراین کشاورزی در آینده غیرقابل توجیه خواهد بود. ارزش افزوده پوشاک با توجه به صنعت پاک بودن تا ۳۰۰ درصد نیز میرسد و میتواند با تهاجم فرهنگی مقابله کند.
