رئیس کمیسیون تسهیل کسب و کار اتاق بازرگانی تهران گفت: تعیین ۶میلیارد دلار صادرات قطعه از کشور برای زمانی بود که ترکیه در این صنعت ۱۲میلیارد دلار صادرات داشت ازاینرو بیان شد تا یک دهه آینده کشور، حداقل به نیمی از این رقم دست یابد.عدد تعیین و مصوب نیز شد و برای تحقق آن راهکارهای اجرایی نیز ارائه شد اما پیادهسازی نشد.
محمدرضا نجفیمنش در گفت و گو با پایگاه خبری گسترش اظهار کرد: یک سلسله زیرساخت باید وجود داشته باشد که بخشی به بیرون و قسمتی به درون صنعت برمیگردد.در بخش بیرونی نخستین مسئله این است که «نرخ ارز» ما واقعی نیست. نرخ ارز در کشور همیشه فشرده بوده و زمانی که رها میشود جهش دارد اما دوباره به حالت اول برمیگردد. رئیس کمیسیون تسهیل کسب و کار اتاق بازرگانی تهران تاکید کرد: باید نرخ ارز بر اساس قانون برنامه چهارم یا پنجم متناسب با نرخ تورم داخلی و خارجی تعیین شود و این کار انجام نشد. با وجود تلاشهای دولت «تورم» تاحدودی تعدیل شد اما این عدد هنوز در مقایسه با رقبای ما که یک یا ۲درصد تورم دارند، بالاست. مورد سوم مربوط به «قیمتهای تمام شده» محصولات داخلی است که رقابتی نیست. نجفی منش افزود: هزینه بالای تولید کشور به «نرخ سود بانکی» برمیگردد که بیش از ۲۰درصد است. این رقم سبب میشود قادر به رقابت با کشورهایی که بهرههای بانکی آنها یک یا دو درصد است، نباشیم.نکته جالب این است که تمام دولتمردان نیز این مسئله را قبول دارند. بنابراین در بحث عوامل بیرونی باید بستر صادرات با رفع این موانع مهیا شود.بخش دوم نیز مربوط به عوامل درونی این صنعت است. نخست اینکه صنعت قطعه «شرکتهای تخصصی صادراتی» ندارد، مورد دوم شرکتهای صنعتی تولیدی «آمادگی ذهنی صادرات» را ندارند که در اینباره باید خواسته صنعتگر صادرات محصولاتش باشد که بهدنبال مزیتهایی برای آنها برود. همچنین مسئله سوم این است که در مذاکرات با طرف خارجی (رنو، پژو و...) قرار شد ۳۰درصد محصولات برای بازار جهانی تولید شود که میتواند در حوزه خودرو و قطعات آن باشد اما در ادامه برای تحقق ۴۰درصد داخلیسازی در شروع تولید راهکار جدی دیده نمیشود و به این دلیل است که هنوز عملیاتی نشده بنابراین اگر جدیت روی خواسته وجود نداشته باشد سایر برنامهها نیز با چالش روبهرو خواهد شد. وی تاکید کرد: همین شیوهنامه برای قراردادهای داخلی اعمال و عنوان شود در همکاری بین قطعهساز و خودروساز این تعداد باید صادر شود، یکی از بسترهای تحقق صادرات خواهد بود.در نهایت نیز باید ارتباط ما با قطعهسازان جهانی مانند فورشیا و... توسعه پیدا کند و با فراهم کردن زمینه سرمایهگذاری آنها بخشی از محصولات ضمن تامین بازار داخل صادر نیز شود.
