یحیی آلاسحاق/عضو اتاق بازرگانی ایران
صادرات کالا در حقیقت در یک فضای رقابتی و شبه جنگ قرار دارد. در این جنگ شاخصهایی که عامل موفقیت یا شکست هستند عبارتست از: کیفیت، نرخ، خدمات پس از فروش و بستهبندی. درواقع اینها مجموعه مزایاییاند که مصرفکننده در مقابل کالاهای دیگر به این میرسد که کدام کالا را انتخاب کند. به این ترتیب اینگونه نیست که در بازارهای دنیا کالا نباشد بلکه هر کالایی که مصرفکننده بخواهد در چندین نوع در بازار وجود دارد اما اینکه خریدار کدام کالا را انتخاب میکند باید یکسری الزامات داشته باشد که مهمترین آن رعایت استانداردهای بینالمللی است. ما باید دقت کنیم اگر کالایی را تولید کنیم که با استاندارد نخواند این نقطه اول مرگ آن کالاست بنابراین رعایت استاندارد در صادرات محور و پایه است. در خیلی از کشورها اگر کیفیت کالا از حدی از استاندارد کمتر باشد اجازه ورود به آن نمیدهند. به طور مثال درباره صادرات ما به عراق میتوان گفت یکی از مشکلاتی که واحدها دارند این است که اکنون سازمان بازرسی گذاشته و به هر کالایی که استانداردهایی دارد اجازه ورود داده میشود. در حوزه بازار داخلی هم همینطور است یعنی اگر کالایی استاندارد لازم را نداشته باشد در بازارهای داخلی هم طرفدار ندارد به طور مثال در تولید لوازم خانگی اگر از حدی مصرف انرژی بالاتر باشد اجازه فروش داده نمیشود بنابراین رعایت استاندارد در صادرات و واردات حرف اول را میزند. در این بین باید از این زاویه نگاه کنیم که رعایت عامل بازدارنده نبوده بلکه یک عامل مشوق برای تولیدکننده است. پشتیبانی است که نهادهای حاکمیتی و مسئولان وزارتخانهها و نهادهای مربوط را وادار میکند که تولیدکننده محصول اقتصادی قابل رقابت و قابل مصرف باشند.
