آزاد معروفی / عضو هیاتمدیره سازمان نظام صنفی رایانهای تهران
در بحث وضعیت فضای کسبوکار، ایران در رده معدود کشورهایی قرار دارد که وضعیت فضای کسبوکار آن دچار چالشهای متعددی است. شاید بتوان گفت که این چالشها نتیجه سوءبرداشتها از مفهوم اقتصاد مقاومتی یا حمایت از تولید است.
البته در طول سالهای گذشته برای حل این موانع شورای گفتوگو با همت بخش خصوصی و دولتی تشکیل شد، اما با گذشت زمانی حدود یک دهه هنوز شاهد تغییرات محسوسی در فضای کسبوکار نیستیم.
باید توجه داشت موانعی که گریبانگیر حوزه کسبوکار شده، بر وضعیت صادرات و واردات در تمامی عرصههای اقتصادی ازجمله حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات تاثیر گذاشته است. این اثرگذاری وقتی پررنگتر میشود که میبینیم تغییر در روند واردات علاوهبر ایجاد مشکل در بازار داخلی، بهطور مستقیم بر وضعیت همکاریهای بینالمللی نیز موثر است،
بهطوریکه بهبود وضعیت واردات به افزایش ارتباط با تولیدکنندگان خارجی و کند شدن این روند به تمایل نداشتن آنان برای همکاری منجر میشود. مشکل واردات که در بخش واردات تجهیزات و امنیت شبکه وجود دارد، به دلیل موانع ناشی از نوع مجوزهای متعدد از سوی گمرک و سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی پدید آمده است؛ مجوزهایی که به دلیل ابهام قوانین و تفاسیر مختلف از آن، بهوجود آمده و بهجای آنکه نتیجهبخش باشد، به افزایش قاچاق کمک میکند. در ادامه این روند میتوان دید که افزایش موج قاچاق به رکود در وضعیت مالی شرکتهای فعال منجر میشود و نتیجهای جز کاهش اشتغالزایی در جامعه نخواهد داشت.
باید توجه داشت که این موضوع یک بحث کلان اقتصادی است و توجه به وضعیت صادرات و واردات و حل چالشهای این حوزه میتواند به عبور از وضعیت رکود و رونق بازار کمک زیادی کند. بر همین اساس هم دولت با همکاری بخش خصوصی باید در توجه و حل مشکلات پدیدآمده دقت و سرعتعمل زیادی به خرج دهد.