صفیه رضایی - روزنامهنگار
فرقی نمیکند که حساب و کتابهای روزانهمان را ذهنی انجام میدهیم یا با ماشینحساب یا چرتکه؛ زیرا ما در هر جایی باشیم تحولات فناوری آنقدر سریع است که ما که هیچ بسیاری از آن عقب میمانند. از این رو باید ببینیم که توان تولید محصول فناورانه را داریم یا اینکه میتوانیم واسطهای برای فروش و جذب بازار باشیم. به عبارتی در توسعه فناورانه تنها نباید به تولید فکر کنیم، گاهی لازم است که بتوانیم زیرساخت تجارت را فراهم کنیم گاهی بازاریابان قوی داشته باشیم و در مجموع بازارسازی کنیم. از این رو باید سنتیهای بازار و تاجران برای آنهایی که میخواهند به صورت مدرن وارد کار تجارت شوند آموختههای خود را انتقال دهند. این رویکرد از سوی برخی سازمانهای پشتیبان در قالب تورهای صنعتی و نمایشگاهی پیگیری میشد. به عبارتی شرایطی فراهم میشد که تجربههای صادراتی به جوانترها انتقال پیدا کند به نحوی که در عرصه صنعت و تولید نوعی ادبیات در حال توسعه ایجاد شود که به نفع قشر جوان و امروزی تمام شود. جالب است که سنتیها و قدیمیها نیز این رویکرد را مثبت تلقی میکنند. بنابراین همواره نباید از این نکته گلایه کرد که سنت اجازه ورود افراد جدید را نمیدهد چراکه باید پذیرفت انسانهای سنتی به دنبال شرایط خود اینگونه شدهاند و این ما هستیم که باید زمینه ورود نسل جوان تولیدکننده و فناور را به عرصه صنعت و تجارت با پیوند آنها با این نسل فراهم کنیم. گاهی راهکار اتمام چالش بین سنت و مدرنیته پیوند مسالمتجویانه است به نفعی که احترام سنت، حفظ و به نفع مدرنتیه تمام شود.
