صفیه رضایی - روزنامهنگار
لبنیات جزو کالاهای راهبردی و استراتژیک است. صنعتی قوی در کشور که هر از گاهی گرفتار حواشی نرخ شیر میشود. با این حال فعالان و مسئولان صنعت لبنیات بر این باور هستند که ظرفیت تولید در این صنعت بالا است و بزرگترین چالش برای آن وجود کارگاههای تولیدی سنتی لبنیات است؛ کارگاههایی که بدون لحاظ استانداردها لبنیات تولید میکنند. شاید هم نگاه مردم به این دسته از کارگاهها آنقدر عمیق باشد که هر گونه تنوع و تغییر در صنعت لبنیات را مضر قلمداد میکنند و دست آخر سراغ همان شبکه سنتی توزیع شیر و لبنیات میروند. از این رو بین تولید صنعتی و شبکه فروش سنتی تضاد پیش میآید. شبکه فروش سنتی که بسیار در کشور ما ریشهدار است. بزرگترین عامل نبود توسعه برای تولید است و نمیتواند در توزیع کالا و بالا بردن سطح مصرف سالانه ایفای نقش کند و محدودیت مصرف سرانه ما بیشتر ناشی از شبکه سنتی فروش و توزیع است. این واحدهای سنتی در هر محلهای به صورت قارچ به وجود آمدهاند و برای صنعت لبنیات به صورت چالش درآمدهاند. شیرهای مورد استفاده در این واحدهای سنتی هیچگونه آزمایشی نشده و شناسنامه ندارند. از این رو میتوان گفت که صنعت لبنیات در کشور ما غریب است و برخی با شایعهپراکنی به این صنعت لطمه میزنند. این شایعهها باعث بدبینی مردم شده است. در حالی که وقتی صنعت یک کشور نیاز مردم یک منطقه را تامین میکند یعنی پویا است. با این حال دولت باید محصولات فناور لبنی را بیشتر ترویج کند تا نگاه مردم تغییر کند. به عنوان نمونه، استفاده از محصولات پروبیوتیک باید توصیه شود تا صنعت لبنیات بیش از این سنتزده نشود. این فناوری است که میتواند کیفیت محصولات لبنی را ارتقا دهد؛ تنها راهی که صنعت لبنیات را از چالش واحدهای سنتی لبنی نجات میدهد.
