مجتبی غیابی / عضو هیات رییسه اتاق بازرگانی ایلام
گردشگری یکی از پردرآمدترین صنایع در جهان است. کشورهایی که اماکن گردشگری دارند تلاش میکنند بیشترین استفاده را از این امکان ببرند و حتی در برخی کشورها پایه و اساس درآمد اقتصادی، صنعت گردشگری است. صنعت گردشگری نیاز به این دارد که دید مسئولان دربارهاش تغییر کند. بعضی سختگیریها در این زمینه وجود دارد که به دید مسئولان و البته مردم نسبت به این صنعت و گردشگران برمیگردد. کسانی که بهعنوان مهمان به سمت ایران میآیند را میشود با سختگیریهای کمتر و استقبال بیشتر وارد کشور کرد. در ایران زیرساختی برای گردشگری به آن معنا نداریم و تنها شهرهای شیراز و اصفهان هستند که کمابیش از امکاناتی برای پذیرایی از گردشگران بهرهمند هستند. هتلها و هر آنچه مربوط به صنعت گردشگری است همه قدیمی هستند. هتلهای ۵ستارهای که از ابتدای انقلاب تاکنون یعنی در حدود ۴۰سال گذشته راهاندازی شدهاند شاید به تعداد انگشتان یک دست نرسند. طبیعی است که نداشتن چنین امکاناتی بر دیدگاه گردشگر تاثیر میگذارد. به هر حال گردشگر خارجی دید مقایسهای دارد و بنابراین جایی را برمیگزیند که امکانات بهتری داشته باشد. برای برداشتن موانع فرهنگی نیاز به روشنگری بیشتر و دید بازتر است. روشنگری بیشتر و دید بازتر باعث میشود رویکرد جهانیتر شود. در واقع تنها با صحبت کردن نمیشود راه بهجایی برد و دولت باید در عمل پای کار بیاید. از آنسو ما میتوانیم از ظرفیت گردشگری سلامت استفاده کنیم چراکه در کشور پزشکان خوب زیادی وجود دارند. شاید به این ترتیب بتوان برخی نقصها و کمبودها را جبران کرد. برای توسعه گردشگری سلامت نیز عزم جزم نیاز است. تجهیز بیمارستانها و ساختن مجموعههایی که دارای امکانات رفاهی برای اتباع خارجی باشند. در یک کلام باید تاجایی که میشود خرج آنها را کم کنیم. با توجه به اینکه ارزش پولی ما در این سالها کمتر شده است برای گردشگر خارجی بهصرفه است که با هدف درمان به ایران بیاید. در این شرایط افزودن به امکانات رفاهی باعث میشود گردشگران خارجی استقبال بیشتری کنند چراکه به هر حال ایران نسبت به کشورهای منطقه کشور امنی است. اگر این موانع برطرف شود گردشگری حتی میتواند با درآمد نفت برابری کند و اگر گردشگری کنار نفت باشد میتوان امیدوار بود که اقتصاد کشور حال بهتری را تجربه کند.